شورای شهر تهران در حالی از «دائمی شدن رایگان بودن مترو و اتوبوس» صحبت میکند که با لیست بلندبالای مشمولان، عملاً شهروندان را به دو دسته «مسافران درجه یک» و «مسافران درجه دو» تقسیم کرده است. سوال اینجاست: وقتی فرزند یک کارمند شهرداری یا استاد دانشگاه بدون توجه به درآمدش مجانی سوار ناوگان عمومی میشود، چرا یک کارگر روزمزد دهک چهارم باید دستبهجیب شود؟