آنچه افکار عمومی از جلیلی انتظار دارد، نه واکنش‌های احساسی یا فرار به جلو و تکرار کلی‌گویی‌های نامفهوم، بلکه توضیح شفاف درباره دوره‌ای است که مسئولیت مذاکرات هسته‌ای را بر عهده داشت؛ دوره‌ای که حداقل سه قطع‌نامه تحریمی توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه ایران به تصویب رسید.
پس از سریال مصادره‌های اموال شرکت ملی نفت ایران در لندن و روتردام موج خسارات کرسنت به پول‌های ایران در مالزی رسید و این شرکت سرانجام پول مرتبط با بابک زنجانی در این بانک را برداشت کرد.
در پرونده بابک زنجانی، قوه قضاییه ادعا می‌کند که بدهی ایشان تسویه شده، اما بانک مرکزی می‌گوید تنها ۱۶ میلیون یورو از ۲ میلیارد یورو تسویه شده است. بانک مرکزی اعلام کرده که ایشان یک رمز پول غیرمعتبر را به عنوان تصفیه بدهی معرفی کرده است.
جلیلیسم در پرونده کرسنت با توقف قراردادی که می‌توانست منافع اقتصادی داشته باشد، میلیاردها دلار خسارت و مصادره دارایی‌های ملی را رقم زد. نتیجه این لجاجت حکم مصادره یک بلوک اداری ۱۰۰ میلیون پوندی متعلق به شرکت ملی نفت ایران در لندن و تایید محکومیت ایران به پرداخت ۱۸ میلیارد دلار غرامت است.
