آیا اکسپانسا راه می‌رفت!؟

به گزارش خبرنگار فناوری ایونا به نقل از برنا،  آرتروپود هلمِتیا اکسپانسا که در ابتدا فرض می‌شد فاقد پا و به صورت شناگر زندگی می‌کرد، اکنون به عنوان یک جانور با پا‌های حرکتی و رفتار پرریزی توصیف شده است که دیدگاه‌ها درباره حرکت و رشد آن را تغییر می‌دهد.

 برای بیش از یک قرن، آرتروپود کامبریانی هلمِتیا اکسپانسا همچنان یک معما باقی مانده بود. این موجود در سال ۱۹۱۸ توسط دیرینه‌شناس چارلز دولیتل والکات کشف شد و ابتدا به عنوان یک سخت‌پوست شناخته شد. اگرچه این گونه به‌طور مکرر در متون علمی ذکر شده بود، اما هرگز به‌طور رسمی توصیف نشده بود و تنها یک نمونه از آن تصویری منتشر شده بود.

اما اکنون، یک مطالعه جدید که در Journal of Systematic Palaeontology منتشر شده است، توصیف رسمی این گونه را ارائه کرده است. یافته‌های جدید جزئیات تازه‌ای درباره آناتومی، رفتار و ارتباطات تکاملی این جانور به دست داده‌اند.

هلمِتیا اکسپانسا بخشی از گروه نادری از آرتروپود‌های اولیه به نام concillitergans است که با تریلوبیت‌ها نزدیک‌ترین رابطه را دارند. برخلاف تریلوبیت‌ها، concillitergans فاقد اسکلت‌های سخت و کلسینه‌شده بودند، بنابراین فسیل‌های آنها تنها تحت شرایط خاصی می‌توانستند شکل بگیرند، مانند شرایط خاصی که در شیل برگس ۵۰۸ میلیون ساله در کانادا وجود داشت، جایی که حتی ویژگی‌های ظریف مانند روده‌ها، پا‌ها و آبشش‌ها حفظ شده بودند.

با اینکه نمونه‌های بیشتری از هلمِتیا اکسپانسا جمع‌آوری شده بود، اما تنها یک نمونه از آن به تصویر کشیده شده بود و هیچ مطالعه‌ای روی نمونه‌های اضافی برای توصیف رسمی این گونه یا روشن کردن تکامل concillitergan صورت نگرفته بود. سارا لوسو می‌گوید: "ما باید بیش از یک نمونه را مطالعه کنیم تا دامنه کامل مورفولوژی و حفظ‌شدگی این گونه را مشاهده کنیم. "

کشف پا‌های حرکتی و رفتار پرریزی

تیم تحقیقاتی ۳۶ نمونه را از شیل برگس در کانادا و از موسسات اسمیتسونیان و موزه سلطنتی انتاریو بررسی کردند. آنها این نمونه‌ها را با استفاده از فیلتر قطب‌شکن که می‌تواند ویژگی‌های ظریف و مراحل انقراض را بهتر نشان دهد، عکاسی کرده و آنها را با گونه‌های مرتبطی که در بیوتای چنگجیان چین و نمونه‌ای از کمبریایی اولیه در سیریوس پاسِت گرینلند پیدا شده بودند، مقایسه کردند.

هلمِتیا دارای یک اسکلت بیرونی شبیه به برگ بود، به‌طوری‌که برخی از نمونه‌ها چشم‌ها، چشم‌های میانه، سیستم‌های گوارشی و اندام‌ها را حفظ کرده بودند. آرتروپود‌های اولیه پا‌هایی داشتند که برای حرکت و گرفتن غذا به کار می‌رفتند و یک آبشش برای تنفس. در نمونه هولوتایپ، تنها آبشش‌ها قابل مشاهده بودند و محققان گذشته بر این باور بودند که هلمِتیا فاقد پا و تنها به صورت شناگر زندگی می‌کرد. اما تیم تحقیقاتی پا‌های حرکتی و آبشش‌های پهن را در چندین نمونه یافتند و نشان دادند که احتمالاً مانند تریلوبیت‌ها حرکت می‌کرد.

حتی شگفت‌انگیزتر، دو نمونه در مراحل اولیه پرریزی یافت شدند، رفتاری که تاکنون در هیچ‌یک از concillitergans ثبت نشده بود.

سارا لوسو می‌گوید: "استراتژی‌های پرریزی هیچ‌گاه در هیچ‌یک از concillitergans شناخته نشده بود. تمام آرتروپود‌ها پوست سخت خود را برای رشد می‌ریزند، اما هیچ‌کس این رفتار را در concillitergan‌ها ندیده بود، زیرا شما باید یک نمونه را در حین پرریزی مشاهده کنید و پیدا کردن زمان درست برای این کار بسیار دشوار است. "

نمونه‌های پرریزی‌شده نشان می‌دهند که پوست جدید نزدیک به لبه سر قرار دارد، که نشان می‌دهد این جانور از جلو بدن خارج می‌شده است، مشابه خرچنگ‌های شاخی که از استراتژی خروج از جلوی بدن استفاده می‌کنند، برخلاف بیشتر خرچنگ‌ها که از قسمت عقب بدن خارج می‌شوند.

محققان همچنین متوجه شدند که هلمِتیا در طول رشد خود اندازه‌های بدن مختلفی داشته است. در حالی که کوچک‌ترین نمونه تنها ۹۲ میلی‌متر طول داشت، یکی از نمونه‌ها بیش از ۱۸۰ میلی‌متر طول داشت. لوسو می‌گوید: "این الگو‌ها به ما نه تنها نشان می‌دهند که این جانوران ۵۰۸ میلیون ساله چگونه رشد کرده‌اند، بلکه به ما می‌گویند که آنها تا چه اندازه‌ای می‌توانستند رشد کنند. "

با توجه به تفسیر‌های به‌روز شده از مورفولوژی هلمِتیا اکسپانسا، محققان دو گروه اصلی از هلمِتیید‌ها را تأیید کردند: گروه هلمِدیید که شامل هلمِتیا اکسپانسا است و ویژگی‌هایی مانند مرز‌های بخش‌ها و خار‌های جانبی دارد، و گروه تیگاپلتید که ویژگی‌هایی مانند ادغام بخش‌ها و عدم وجود خار دارد. محققان همچنین Arthroaspis bergstroemi که از گرینلند از سال ۲۰۱۳ شناخته شده است، را به گروه Conciliterga منصوب کردند.

لوسو می‌گوید: "یافته‌های ما تصویری کامل‌تر از ظاهر، نحوه زندگی و ارتباط تکاملی concillitergans به ما می‌دهد، که این برای مطالعات آینده درباره Conciliterga و سایر آرتروپود‌های اولیه بسیار مهم است. "

خبرنگار : مولوی