اندر حکایت بنزین

1405-05-22 12:19:09

بازدید: 111

کد خبر: 000509290

0 زمان مطالعه: 1 دقیقه

اصلاح قیمت بنزین و حامل‌های انرژی، اگر با حمایت معیشتی و توزیع عادلانه یارانه همراه باشد، می‌تواند به کاهش رانت و قاچاق کمک کند؛ اما اجرای آن بدون توجه به فشار اقتصادی بر مردم، می‌تواند تبعات جدی به دنبال داشته باشد.

اصلاح قیمت حامل‌های انرژی و حذف ارز ترجیحی، در صورت اجرای درست و همراه با سازوکارهای حمایتی، می‌تواند اقدامی برای کاهش رانت، فساد و قاچاق باشد. دولت نیز با توجه به اختیاراتی که قانون برنامه توسعه در اختیار آن قرار داده، باید در این مسیر تصمیم‌گیری کند.

با این حال، اصلاح قیمت‌ها نباید بدون توجه به معیشت مردم انجام شود. در کنار هرگونه افزایش قیمت حامل‌های انرژی، لازم است سازوکار توزیع عادلانه یارانه نیز مورد توجه قرار گیرد؛ از جمله اختصاص سهمیه یارانه‌ای به هر فرد، بدون وابسته کردن آن به داشتن خودرو.

همچنین افزایش اعتبار کالابرگ می‌تواند بخشی از فشار ناشی از اصلاح قیمت‌ها بر خانوارها را جبران کند.

در این میان، هنوز برخی افراد تلاش می‌کنند حوادث و ناآرامی‌های دی‌ماه گذشته را به حذف ارز ترجیحی توسط دولت نسبت دهند. این ادعا، بدون ارائه شواهد و مستندات کافی، بیشتر از آنکه مبتنی بر یک تحلیل دقیق اقتصادی و سیاسی باشد، می‌تواند ناشی از نگاه جناحی و سیاسی به مسائل کشور باشد.

طبیعی است که هر تصمیم اقتصادی بزرگی می‌تواند پیامدهای اجتماعی داشته باشد و دولت باید نسبت به آثار آن بر زندگی مردم پاسخ‌گو باشد؛ اما نمی‌توان بدون بررسی دقیق عوامل مؤثر، یک رویداد پیچیده را به یک تصمیم اقتصادی نسبت داد.

انتقاد از سیاست‌های اقتصادی حق جامعه و کارشناسان است و دولت نیز باید از نقدهای کارشناسی استقبال کند. اما نقد باید بر پایه اطلاعات، تحلیل اقتصادی و ارائه راهکار باشد، نه ایجاد نگرانی و دعوت مردم به تقابل با تصمیم‌هایی که در چارچوب قانون اتخاذ می‌شوند.

اصلاح اقتصادی زمانی می‌تواند موفق باشد که هم‌زمان با شفافیت، حمایت واقعی از اقشار آسیب‌پذیر و توضیح روشن درباره آثار تصمیم‌ها همراه شود. در چنین شرایطی، به جای دامن زدن به اختلافات سیاسی و تشویش افکار عمومی، باید بر نقد سازنده و ارائه راه‌حل‌های عملی تمرکز کرد.

برچسب ها