تلویزیون ایونا:

اگر بابام زنده بود

1404-11-03 15:03:05
بازدید: 416
کد خبر: 000352687
0 زمان مطالعه: 1 دقیقه
اگر بابام زنده بود

اگر بابام زنده بود، شاید این روزها حس نمی‌کردم که در میان این همه شلوغی و بی‌قراری گم شده‌ام.همیشه وقتی در مسیر زندگی به بن‌بست می‌خوردم، دستی مهربان و صدای آرامش‌بخشی می‌گفت: «هیچ چیزی غیرممکن نیست.»

به روایت تلویزیون ایونا، اگر بابام زنده بود، شاید دنیا این‌قدر برایم غریبه نبود. شاید هر بار که دلم می‌لرزید، هر بار که بی‌جهت دلم می‌گرفت، یک صدای آشنا از ته خانه می‌گفت: «عیبی نداره، درست می‌شه.» و من، بی‌آنکه چیزی بگویم، همان یک جمله را پناهگاه تمام دل‌تنگی‌هایم می‌کردم.

اگر بابام زنده بود، زندگی کمتر مثل کوهی بلند و سخت به نظر می‌رسید. می‌دانستم پشت سرم کسی هست؛ کسی که اگر زمین بخورم، دستم را می‌گیرد، خاک لباسم را می‌تکاند و می‌گوید: «بلند شو، تو قوی‌تر از این حرف‌هایی.» حالا اما، گاهی حس می‌کنم در میانه‌ی راهی ایستاده‌ام که هیچ نقشه‌ای برایش ندارم و هیچ چراغی برای روشن‌کردن مسیر مقابلم نیست.

اگر بابام زنده بود، شاید این همه بارِ زندگی روی شانه‌های من نمی‌افتاد. شاید هنوز فرصت داشتم بچه بودن را زندگی کنم؛ حتی اگر فقط برای چند لحظه. دلم خوش بود که مردی در این دنیا هست که حواسش به من هست، که وقتی از هیاهوی جهان خسته می‌شوم، شانه‌اش امن‌ترین جای دنیاست.

اگر بابام زنده بود، خیلی چیزها فرق می‌کرد. شاید مسیرم، انتخاب‌هایم، حتی رویاهایم. گاهی با خودم فکر می‌کنم چقدر حرف نگفته دارم برایش. چقدر لحظه‌هایی که نبود تا ببیند بزرگ شدنم را، تلاش‌هایم را، شکست‌هایم را، پیروزی‌هایم را. دلم می‌خواست یک بار دیگر، فقط یک بار، بنشینم روبه‌رویش و بگویم: «بابا، ببین... من هنوز همینم؛ همون بچه‌ای که دست‌هات براش امن‌ترین پناه بود.»

اگر بابام زنده بود، شاید این‌همه سکوت در زندگی‌ام نبود. سکوتی که از نبودن او می‌آید، از جای خالی حرف‌هایی که هیچ‌کس جز او بلد نبود بزند. دلتنگی عجیبی است؛ شبیه آتشی که نمی‌سوزاند اما خاموش هم نمی‌شود. همیشه گوشه‌ای ته دلم روشن مانده؛ نه آن‌قدر که بسوزاند، نه آن‌قدر که خاموش شود.

با این همه، هرچه زمان می‌گذرد، بیشتر می‌فهمم نبودن‌ها هم بخشی از زندگی‌اند؛ دردناک، اما واقعی. و شاید همین دلتنگی‌هاست که ما را می‌سازد، که قدم‌هایمان را محکم‌تر می‌کند، که باعث می‌شود گاهی چشم ببندیم و تصور کنیم اگر بابام زنده بود، چطور کنارم می‌نشست، دستش را روی شانه‌ام می‌گذاشت و با همان صدای آرام می‌گفت:

«زندگی سخته، اما تو ازش سخت‌ترینی.»

منبع: تلویزیون ایونا 

خبرنگار : آقابابایی

نظر شما
    هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
تصاویر
صنایع غذایی گلها ایونا تی‌وی
محصولات غذایی هوفر
ستاره غرب آسیا
مرکز فرهنگی منتظر المهدی
بانک ملی
بازگشت به بالا
© کلیه حقوق این وب سایت برای پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز محفوظ است.
website designed by InTen DigitalMarketing Agency , developed by InTen