ایونا گزارش می دهد؛

بودجه ۱۴۰۵؛ نه فاجعه نه نجات بخش!

1404-11-03 15:03:05
بازدید: 573
کد خبر: 000378166
0 زمان مطالعه: 1 دقیقه
بودجه ۱۴۰۵؛ نه فاجعه نه نجات بخش!

بودجه ۱۴۰۵ نه شوک‌آور است و نه امیدبخش؛ نه فاجعه‌ای تمام‌عیار و نه نسخه‌ای برای نجات اقتصاد. این سند بیش از هر چیز، روایت صریح «دوام آوردن» است؛ بودجه‌ای برای زنده ماندن اقتصاد ایران، نه زندگی کردن آن. دولتی که با این لایحه به استقبال سال آینده می‌رود، به‌نظر می‌رسد بیش از آنکه در اندیشه تغییر مسیر باشد، در تلاش است سال را بی‌بحران جدی به پایان برساند.

به گزارش خبرنگار سیاسی ایونا، اگر بودجه ۱۴۰۵ را از شلوغی اعداد و جدول‌ها جدا کنیم، به یک مفهوم مرکزی می‌رسیم: عبور. نه جهش اقتصادی، نه اصلاح ساختاری و نه حتی وعده ترمیم زخم‌های مزمن. این «بی‌ادعایی» در نگاه اول می‌تواند نشانه واقع‌گرایی باشد، اما در لایه عمیق‌تر، به یک هشدار شبیه است؛ دولت یا توان تغییر مسیر را ندارد یا حاضر نیست هزینه سیاسی و اجتماعی آن را بپردازد.

اقتصاد ایران سال‌هاست با یک تناقض بنیادین دست‌به‌گریبان است: کشوری با منابع انسانی، جغرافیایی و طبیعی کم‌نظیر، اما اقتصادی که بخش بزرگی از ظرفیتش بلااستفاده مانده. وقتی از ظرفیتی چند برابر اندازه فعلی اقتصاد سخن گفته می‌شود، اما دولت برای تأمین هزینه‌های جاری به استقراض، فروش اوراق و پیش‌خور کردن آینده متوسل است، مسئله صرفاً کمبود پول نیست؛ مسئله، قفل‌شدگی ساختار تصمیم‌گیری است.

تراز منفی؛ ایستادن روی زمین سست

تداوم تراز عملیاتی منفی در بودجه ۱۴۰۵ پیام روشنی دارد: دولت حتی در شرایط عادی هم روی پای خود نمی‌ایستد. این وضعیت یعنی اقتصاد در برابر هر شوک کوچک از نوسان نفت گرفته تا تنش‌های سیاسی و اجتماعی آسیب‌پذیر است. تعادلی که با این بودجه شکل می‌گیرد، تعادلی شکننده و موقتی است. ترکیب هزینه‌ها در بودجه ۱۴۰۵، روایت دیگری از همین نگاه کوتاه‌مدت است. بخش‌هایی از هزینه‌ها بزرگ‌تر می‌شوند، بی‌آنکه نسبت روشنی با رفاه عمومی یا رشد اقتصادی داشته باشند. در مقابل، سرمایه‌گذاری عمرانی، آموزش، سلامت و پروژه‌های مولد عملاً درجا می‌زنند. نتیجه روشن است: آینده قربانی حال می‌شود و فقر، به‌جای درمان، بازتولید می‌شود.

در سمت درآمدی نیز تغییر معناداری دیده نمی‌شود. فشار اصلی همچنان بر دوش بخش شفاف اقتصاد است؛ همان فعالانی که مالیات می‌دهند، حساب‌وکتاب دارند و از دید دولت پنهان نیستند. در مقابل، بخش‌های غیرشفاف یا سهم ناچیزی دارند یا همچنان دور از دسترس باقی مانده‌اند. پیام ضمنی این رویکرد نگران‌کننده است: در اقتصاد ایران، قانون‌مدار بودن هزینه دارد.

اما بزرگ‌ترین ابهام‌ها، نه در سطرهای بودجه، که بیرون از آن‌هاست. منابع ارزی، ترازهای تجاری مثبت و درآمدهایی که باید به اقتصاد داخلی تزریق شوند، سرنوشت شفافی ندارند. وقتی اثر این منابع در سفره مردم، سرمایه‌گذاری یا ثبات اقتصادی دیده نمی‌شود، اعتماد عمومی فرسوده‌تر می‌شود. بودجه فقط یک سند مالی نیست؛ یک قرارداد نانوشته میان دولت و جامعه است.

در نهایت، بودجه ۱۴۰۵ را نمی‌توان فاجعه نامید، اما نمی‌توان آن را نجات‌بخش هم دانست. این بودجه سند «زنده ماندن» اقتصاد است، نه «زندگی کردن» آن.

خبرنگار : عاروان

نظر شما
    هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
تصاویر
صنایع غذایی گلها ایونا تی‌وی
محصولات غذایی هوفر
ستاره غرب آسیا
مرکز فرهنگی منتظر المهدی
بانک ملی
بازگشت به بالا
© کلیه حقوق این وب سایت برای پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز محفوظ است.
website designed by InTen DigitalMarketing Agency , developed by InTen