داریوش رضایی نژاد کیست؟

به گزارش خبرنگار فرهنگی ایونا به نقل از ایرنا، شهید داریوش رضایی نژاد در دوران عمر کوتاه اما پربرکت خویش با ارائه چندین مقاله علمی به همایش ها و کنفرانس های برق ایران و جهان و تلاش و مجاهدت بی بدیل موفق به طراحی و ساخت یک نوع مقاومت الکترونیکی بعنوان بار با اندوکتاس کوچک برای یک مولد ضربه با ولتاژ بالا و همچنین طراحی، ساخت و آزمایش یک سوییچ انفجاری بسته شونده با کاربرد زیرساخت های هسته ای شده بود و به همین خاطر از طرف مثلث شوم ترور (آمریکا، اسرائیل و انگلیس) در لیست ترور شوندگان قرار گرفت و در تداوم این مسیر منور به دست خائنین به ملت ایران، شهید شد و به جمع یاران شهیدش، مجید شهریاری، مصطفی احمدی روشن و مسعود علی محمدی پیوست.

با شهادت مظلومانه این دانشمند هسته ای، دشمنان ایران چنین تصور می کردند که با عروج این فرزندان فرهیخته ایران، انقلاب اسلامی به بن بست علمی می رسد، غافل از اینکه به فرمایش امام سجاد (ع) خداوند دشمنان ما را از ابلهان و بیخردان آفریده است و یا بقول شاعر:

چراغی را که ایزد بر فروزد هر آنکس فوت کند، ریشش بسوزد

سلطه گران عالم، بیش از نیم قرن است که با انگیزه جلوگیری از توسعه زیرساخت های صنعتی کشورهای غیر برخوردار و بخصوص جهان اسلام با تربیت عناصر بی هویت و تطمیع آنان و همچنین ساخت و تکثیر بدافزارهای مسموم (شعله فلیم و ویروس های رایانه ای استاکس نت) از طریق مراکز هسته ای دیمونای اسرائیل و رصد مخفیانه مراکز پژوهشی و ایجاد اختلاف در روند ارتقای علمی بوسیله سرویس های جاسوسی آمریکا و اسرائیل صدها نفر از دانشمندان هسته ای در کشورهای ایران، عراق، مصر و پاکستان را ترور و حذف کرده اند.

دکتر «داریوش رضایی نژاد» یکی از این سرمایه های علمی و معنوی برجسته در ایران بود که با هدایت این سرویس ها در راه تعالی وطن اول مرداد سال ۱۳۹۰ در مقابل دیدگان معصوم تنها دخترش به فیض شهادت نایل آمد که جزئیات این حادثه، علت و انگیزه عوامل ترور در اقرار و اظهارنظر مقامات امنیتی و نظامی رژیم مجعول اسرائیل و در فیلم سینمایی بادیگارد توسط ابراهیم حاتمی کیا به درستی تبیین و تشریح شده است.

مجله اشپیگل به نقل از یک مقام اطلاعاتی اسرائیل می گوید: ترور داریوش رضایی نژاد دانشمند هسته ای ایران اولین اقدام جدی و موثر رییس جدید موساد «تایمر پاردو» بود، همچنین سایت تریبون به نقل از سایت فارسی زبان وزارت خارجه اسرائیل نوشت: رییس ستاد کل ارتش اسرائیل پس از شهادت رضایی نژاد گفته است ما با ترور دانشمندان ایران می توانیم از تبدیل این کشور به یک قدرت منطقه ای جلوگیری کنیم.

نگین جمهوری اسلامی ایران بر خاتم خاورمیانه و خواستگاه ادیان بزرگ زنده دنیا ( اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشت) از ویژگی ها و مزیت های خاص جهانی برخوردار است که نقش موثر ایران با ابزار ایثار و فرهنگ بی بدیل شهادت بر این نقطه حساس دنیا بعنوان یکی از گلوگاه های بین المللی، سران حاکم غرب را عصبانی کرده و به انگیزه مهار ایران مقتدر دست به هر جنایتی می زنند.

شهید «داریوش رضایی نژاد» متخصصی متعهد بود که علیرغم درخواست ها و دعوت های متعدد از دانشگاه های معتبر در کشورهای اروپایی برای کار تحقیقاتی، ایران را انتخاب کرد و خدمت به پیشرفت ایران را رسالت خویش می دانست.

یکم مردادماه سال ۱۳۹۰ خورشید عالم افروز، جان جوانی بدست ددمنشان دوران و خفاشان شب پرست به پرواز درآمد و غروبی غم انگیز را رقم زد و ایران را در عزای دیگری، به سوگ نشانید.

در این روز ، جنایتی جانسوز توسط گردانندگان جاسوس خانه های موساد، سیا و انگلیس اعمال و سیمای شهید دکتر «داریوش رضایی نژاد» به محاق خاک نشست و به درجه رفیع شهادت رسید.

آری؛ این دانشمند متعهد در اوج پاکی و بیگناهی بدست بدسیرتان کریه المنظر و مزدوران استکبار جهانی در مقابل چشمان همسر و یگانه فرزندش با شلیک پنج گلوله به سرای باقی شتافت و جان به جانان تسلیم کرد تا به زعم منافقان و معاندان، کاروان توسعه و ترقی ایران بزرگ متوقف شود.

پس از شهادت این مهندس جوان، رهبر معظم انقلاب اسلامی با حضور در جمع خانواده شهید «داریوش رضایی نژاد»، ضمن تفقد و دلجویی از آنان و تجلیل از مقام شامخ این شهید فرمودند: ارزش وجودی این شهداء از دو بعد قابل توجه است، اول فعالیت های علمی و تحقیقی و تسلط آنان به کارهای مهم و حساس است که نشان از استعداد برتر و نخبگی آنان دارد و دوم ابعاد الهی و معنوی این جوانان است که همین عامل زمینه شهادتشان را آماده می کند.

آری، اول مردادماه سال ۹۰ تیر تقاص خون آشامان سلطه گر به مغز جوانی متفکر و فرهیخته فرود آمد و قلبی مهربان و هوشی مشحون از علم و ادب و آگاهی به ایستگاه آخر رسید و آنگاه خاک دشت دل خشکید و جنگل جان رنگ باخت و دختری بر فراز روح لطیف پدرش فریاد ساز می کرد که نفرین بر تو ای جغد بدسیرت که با منقار مکافات خانه ام را خراب کردی.

و اینک پس از گذشت ۱۲ سال از آن روز یلدایی که از هر شام تاری تاریک تر و از هر سنگی سخت تر بود، یادش را با مظلومیت امام حسین (ع) گره می زنیم و گل نامش را در گلدان جانمان می کاریم و از پنجره ایام صدایش می کنیم.

وقتی گلوله ها به تو شلیک می شدند« یعنی فرشته ها به تو نزدیک می شدند» یک لحظه غرق اشک شد و بعد بسته شد،«چشمان تو که از سر دنیا زیاد بود».

یادش گرامی و راهش فروزان باد.

خبرنگار : کنعانی