(بخش اول)

دانش شرطی کردن موفقیت

1405-04-06 08:18:46

بازدید: 255

کد خبر: 000499200

0 زمان مطالعه: 1 دقیقه

دکتر مهدی کریمی تفرشی، نویسنده کتاب «رمز و راز تغییر» نوشت: تغییر واقعی زمانی رخ می‌دهد که انسان مسئولیت آن را بپذیرد و نگرش خود را نسبت به تجربه‌ها دگرگون کند. این یادداشت با تکیه بر اصول «تداعی عصبی شرطی» نشان می‌دهد چگونه می‌توان با چند گام ساده اما مؤثر، عادت‌ها و الگوهای محدودکننده را تغییر داد.

موفقیت، یعنی از شکستی به شکستی دیگر رفتن بدون این‌که شور و اشتیاق خود را از دست بدهیم. موفقیت کلید خوشبختی نیست. خوشبختی کلید موفقیت است.

هر تغییری که در خود ایجاد کنیم، فقط جنبه موقت دارد، مگر این‌که خود را (و تنها خود، نه کسی یا چیزی دیگر را) مسئول ایجاد آن تغییر بدانیم.

خصوصاً باید به این سه اصل معتقد شویم:

تغییر باید ایجاد شود (نه این‌که خوب است تغییر کنم).
من باید این تغییر را ایجاد کنم (دیگران ممکن است راهنمایی کنند، اما مسئولیت با من است).
من می‌توانم تغییر را به وجود آورم (عادت‌ها را خودم ایجاد کرده‌ام، پس خودم هم می‌توانم آن‌ها را تغییر دهم).

عامل واقعی ایجاد تغییر چیست؟ تغییر هنگامی ایجاد می‌شود که ما احساسی را که نسبت به یک تجربه معین داریم، عوض کنیم.

تا زمانی که از کشیدن سیگار لذت می‌برید، قادر به ترک آن نیستید. تغییر پایدار هنگامی ایجاد می‌شود که سیگار را چیزی تهوع‌آور و مایه مرگ بدانید.

گرچه پذیرفتن این حقیقت دشوار است، اما عکس‌العمل‌های رفتاری ما ناشی از عواطف قلبی است و نه محاسبه هوشمندانه.

ممکن است بدانید که خوردن شکلات برای سلامت‌تان مضر است و با این حال آن را بخورید. چرا؟ زیرا محرک اعمال ما، لذت و رنجی است که یاد گرفته‌ایم تا به بعضی از امور نسبت دهیم، نه چیزهایی که عقلاً صحیح می‌دانیم.

ما در مغز و ذهن خود تداعی‌هایی را برقرار کرده‌ایم و این تداعی‌های عصبی است که باعث رفتارهای ما می‌شود.

چرا بیشتر کوشش‌هایی که برای تغییر عادت می‌کنیم، مؤثر واقع نمی‌شود؟

علتش آن است که به عوارض مشکلات، یعنی به معلول توجه می‌کنیم، در حالی که اگر علت را برطرف نکنیم، مشکل دوباره تظاهر می‌کند.

شیوه‌ای صحیح (تداعی عصبی شرطی) شامل شش مرحله ساده، اما مؤثر است که تغییرات پایداری را ایجاد می‌کند:

آنچه را که واقعاً می‌خواهید، روشن سازید. (بیشتر مردم به چیزهایی که نمی‌خواهند توجه می‌کنند.)
از اهرم روانی استفاده کنید. (کاری کنید که ایجاد تغییر، امری اجتناب‌ناپذیر شود.)
الگوهای محدودکننده را در هم بشکنید. (عادت‌هایی را که به آن چسبیده‌اید، ترک کنید.)
برای عادت‌های قبلی جانشینی پیدا کنید. (مبارزه با عواطف و رفتارها کافی نیست؛ باید آن‌ها را با عادت‌های بهتری جایگزین کرد.)
رفتار تازه را شرطی کنید. (تا این‌که به صورت عادت تازه درآید.)
آن را آزمایش کنید. (تا از درستی عملکرد آن مطمئن شوید.)

چه عاملی مانع ایجاد تغییر می‌شود؟ بعضی از عقاید فردی یا فرهنگی می‌توانند از ایجاد تغییر ممانعت کنند.

بعضی‌ها نمی‌توانند باور کنند که قادر به ایجاد تغییر هستند، زیرا قبلاً سعی کرده و موفق نشده‌اند.

یا ممکن است تصور کنند که ایجاد تغییر، مستلزم مقدمات طولانی و خسته‌کننده است.

می‌گویند: «اگر چنین نبود، تاکنون تغییرات لازم را ایجاد کرده بودم.»

علاوه بر این، اگر مشکلی را که سال‌ها درگیر آن بوده‌اند ظرف چند دقیقه حل کنند، در آن صورت باید جواب دوستان و خویشاوندان خود را بدهند.

ممکن است بپرسند: «اگر کار به این آسانی بود، پس چرا این همه ما را نگران خود کردی؟»

این محرک‌های منفی باعث می‌شود که ما در ایجاد تغییر کوتاهی کنیم تا مورد تحسین دیگران قرار گیریم.

برچسب ها