به بهانه روز جهانی معمار؛

دیوارهایی که دیگر حرفی از ایران نمی‌زنند

1404-11-03 15:03:05
بازدید: 399
کد خبر: 000252945
0 زمان مطالعه: 1 دقیقه
دیوارهایی که دیگر حرفی از ایران نمی‌زنند

در روز جهانی معمار، شاید وقت آن رسیده دوباره از خود بپرسیم: چه بر سر هویت شهرهای ما آمده است؟ در میان برج های شیشه ای،  ساختمان های نما رومی وخیابان های بی روح، ردّی از معماری ایرانی–اسلامی که روزی روایتگرِ ذوق، هویت و جهان بینی مردم این سرزمین بود، دیگر دیده نمی شود.

به گزارش خبرنگار اقتصادی ایونا، معماری، فقط ساختن دیوار و سقف نیست؛ بازتابی از روح جمعی یک ملت است. هر طاق و گنبد، هر حیاط و بادگیر، زمانی صدای فرهنگ و اقلیم و باور مردم این خاک بود. اما امروز، در شهرهایی که از هیاهوی مدرنیته سرگیجه گرفته اند، دیگر نه از آن روح خبری هست و نه از آن زیبایی متفکرانه.

نمای ساختمان ها با سنگ های سرد خارجی پوشانده شده اند؛ درختان جای خود را به پارکینگ ها داده اند؛ و آسمان شهر با برج هایی که بی آن که بدانند کجا ایستاده اند، بالا رفته اند. تهران، اصفهان، شیراز و تبریز دیگر نه «چهره ی خود» بلکه نسخه ای بی هویت از شهرهای بی مرز جهان را بر چهره دارند.

این روزها معماری، به جای آن که انسان را در آغوش بگیرد، از او فاصله گرفته است. خانه ها دیگر گرما ندارند، سایه ها دیگر معنا ندارند، و پنجره ها دیگر رو به زندگی باز نمی شوند. گویی همه چیز در رقابت برای «مدرن بودن» شکل گرفته، بی آن که کسی بپرسد مدرنیته بدون ریشه، به چه معناست؟

در گذشته، خانه ها به وسعت دل ساکنان شان طراحی می شدند؛ با حیاط هایی که نفس زمین را می شنیدند، و دیوارهایی که حافظِ حریم خانواده بودند. معماران، طبیعت را در آغوش طرح می گرفتند؛ باد را هدایت می کردند، نور را رام می کردند، و مصالح را از دل خاک برمی داشتند. امروز اما معماری ما، زبان زمین را از یاد برده است.

بحران هویت معماری در ایران، فقط مسئله ای زیبایی شناختی نیست؛ مسئله ای فرهنگی، اجتماعی و حتی روانی است. شهری که سیمایش بی هویت باشد، شهروندانی می پرورد که حس تعلق ندارند. وقتی در کوچه و خیابان ها نشانی از فرهنگ خود نمی بینیم، ناخواسته از ریشه جدا می شویم و «بی خانه» می مانیم، حتی اگر سقفی بالای سرمان باشد.

روز جهانی معمار، فرصتی است برای بازگشت به درون. شاید وقت آن رسیده که معماران، مدیران شهری و حتی ما مردم، دوباره از خود بپرسیم: آیا نمی خواهیم شهرهایمان دوباره با ما حرف بزنند؟
شاید هنوز هم بتوان از میان سیمان و شیشه، به جست وجوی آجرهایی رفت که یاد ایران را زنده نگه می دارند—اگر بخواهیم، اگر گوش بسپاریم به صدای دیوارهایی که هنوز در سکوت، از گذشته سخن می گویند.

 

خبرنگار : شاکر

برچسب ها
نظر شما
    هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
تصاویر
صنایع غذایی گلها ایونا تی‌وی
محصولات غذایی هوفر
ستاره غرب آسیا
مرکز فرهنگی منتظر المهدی
بانک ملی
بازگشت به بالا
© کلیه حقوق این وب سایت برای پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز محفوظ است.
website designed by InTen DigitalMarketing Agency , developed by InTen