رژیم غذایی تنوع پذیر
اکنون بیشتر از هر زمانی می توان از میوه ها و سبزیجات، خشکبار و حبوبات، برخی لبنیات با کیفیت، میزان محدود گوشت با کیفیت و پروتیین ماهی بهره برد و از غلات فراوری شده، شکرافزوده و غذاهای فوق پرورده کمتراستفاده کرد.
“ما باید استفاده از پروتیین حیوانی را از نو تعریف کنیم. این مفهومی بسیار پیچیده است و باید برای آن اقدام اساسی انجام دهیم. هم اکنون هم می توان رویکردهای فعلی را مشاهده کرد. مثلا تمامی رستورانهای ما منوی تنوع پذیر دارند. مشتریها هم ابدا متوجه نمی شوند. اما وقتی برایشان توضیح می دهیم که تنها یک نوع گوشت یا ماهی در منو وجود دارد آنها متوجه اهمیت موضوع می شوند و می گویند “چه فکر خوبی” و می توانند خودشان هم در خانه همین رویه را در پیش بگیرند. با این کار در ده سال آینده ما خواهیم توانست که مقداری از عدم تعادل موجود درکشاورزی در دنیا را حل کنیم.”
روش دیگر برای کاهش تاثیر بر کره زمین و اقتصادی عمل کردن، کاهش تولید زباله است. در حقیقت نه زندگی ما و نه کره زمین گنجایش تولید بیشتر زباله را ندارد.یک سوم مواد غذایی تولید شده در دنیا هرگز به سفره ما نمی رسد. این یعنی مقادیر بسیار زیاد آب، خاک و انرژی به هدر می رود مقادیر بسیار زیادی گازهای گلخانه ای منتشر و حیات وحش تهدید می شود. بازیافت و تولید کامپست اهمیت دارند اما همان طور که تیری توضیح خواهد دارد بهترین روش برای مبارزه با زباله تولید نکردن زباله است.
” برای من چیزی به نام زباله وجود ندارد. در حرفه من تولید زباله یعنی که ما کار خود را درست انجام نمی دهیم. من کلمه “زباله” را با کلمه “بازتولید” جایگزین کرده ام. من وقتی پوست سیب را می گیرم پوستها را کنار می گذارم. آنها را می توانم به کامپست تبدیل کنم یا می توانم از آنها شربتی درست کنم که برای شیرین کردن پای استفاده شود. 98% یک میوه سیب قابل استفاده است. پس لازم نیست که 20% آنرا داخل سطل آشغال بیاندازیم.”
پس راه حلی برای در دسترسی همگان به مواد غذایی مرغوب وجود دارد. معادله به این شکل است که ما میزان مصرف گوشت را کاهش می دهیم و کمتر زباله تولید می کنیم و به این ترتیب پول خود را پس انداز می کنیم.
“با این روش پول ما پس انداز می شود و مصرف کنندگان پول بیشتر برای خرید نان، سبزیجات و گوشت مرغوب در جیب خود خواهند داشت. و میزان هزینه ها از نظر اقتصادی مقرون به صرفه خواهد بود.”
کافیست شما در سبک زندگی خود تغییرات کوچکی را لحاظ کنید. روش خرید و دور ریز مواد غذایی بر غذای مصرفی شما تاثیرگذار است. برای ایجاد چنین تغییر خطیری هیچ زمانی بهتر از دوران کودکی نیست.
“به نظر من کلاسهای آشپزی باید از سن 6 سالگی در مدارس برگزار شوند. چرا؟ چون آشپزی یعنی که تنوع غذایی را بپذیریم و با غذا و کره زمین آشنا شویم. مجموعه ای از فرهنگهای جهان در یک دوره آشپزی آموزش داده می شود . و کودکان می توانند آنها را به صورت ماندگار و پایدار فرا بگیرند.”
کودکان ما می توانند به مصرف کنندگانی بدل شوند که پاسخ پرسش یک میلیون دلاری مطرح شده در این دوره آموزشی را می دانند. این پرسش که آیا ما می توانیم بدون آسیب زدن به کره زمین و به خودمان جمعیت افزاینده آنرا تغذیه کنیم؟
هر چه بیشتر کودکان تشویق شوند که مواهب کره زمین را بشناسند بیشتر برای این مواهب احترام قایل خواهند بود.
غذای سالم می تواند نجات بخش زمین ما باشد. به همین سادگی! ما از روش صحیح تضمین آینده آگاه هستیم. ما وظیفه داریم که اقدام کنیم.
