رکورد تاریخی رأی‌گیری زودهنگام

روز انتخابات آمریکا امسال، برای میلیون‌ها نفر پیش از رسیدن سوم نوامبر به پایان رسیده است. آنان در روزهای گذشته از برابر ساختمان‌های اداری، کتابخانه‌ها و مراکز رأی‌گیری محلی عبور کرده‌اند، در صف ایستاده‌اند یا برگه رأی خود را از راه پست فرستاده‌اند. هنوز بسیاری از صندوق‌های روز اصلی رأی‌گیری باز نشده‌اند، اما بخش بزرگی از تصمیم‌های انتخاباتی پیشاپیش ثبت شده است. تصویری که زمانی با یک روز مشخص در تقویم شناخته می‌شد، اکنون به فرایندی چند هفته‌ای تبدیل شده است. شیوه رأی‌دادن، ترکیب کسانی که زودتر در انتخابات حاضر می‌شوند، هزینه سازمان‌دهی کارزارها و حتی چگونگی روایت رسانه‌ها از مشارکت تغییر کرده است.

بر اساس آمار آزمایشگاه انتخابات دانشگاه فلوریدا که رویترز در دوم نوامبر منتشر کرد، شمار آرای زودهنگام از ۵۷ میلیون گذشته است. در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۲، مجموع آرای ثبت‌شده پیش از روز انتخابات حدود ۴۶ میلیون بود. اختلاف بیش از یازده میلیونی، رکورد تازه‌ای برای رأی‌گیری زودهنگام در انتخابات میان‌دوره‌ای رقم زده است. گزارش‌های تجمیعی نزدیک به پایان دوشنبه حدود ۳۲ میلیون رأی حضوری پیش از موعد و نزدیک به ۲۶ میلیون برگه پستی بازگشتی را نشان می‌دادند. این ارقام مقدماتی‌اند و زمان به‌روزرسانی پایگاه‌های مختلف یکسان نیست. بعضی ایالت‌ها هنوز آمار برگه‌های پستی دریافت‌شده را تکمیل می‌کنند و تفاوت چند صد هزار رأی میان پایگاه‌های داده در این مرحله غیرعادی نیست. بنابراین عدد ملی باید همراه با تاریخ ثبت آن منتشر شود، نه همچون نتیجه‌ای نهایی.

پشت این جهش، تغییری تدریجی در رفتار انتخاباتی قرار دارد. در نظرسنجی اکتبر مؤسسه گالوپ، ۴۳ درصد رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده گفتند قصد دارند پیش از روز انتخابات رأی بدهند. این نسبت در سال ۲۰۲۲ برابر ۴۱ درصد، در ۲۰۱۸ معادل ۳۴ درصد و در دو انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ تنها ۲۶ درصد بود. گسترش امکان رأی‌گیری حضوری زودهنگام و رأی‌گیری پستی به تثبیت این رفتار کمک کرده است. مرکز نوآوری و پژوهش انتخابات گزارش می‌دهد که در ۳۷ ایالت و منطقه کلمبیا، هر دو شیوه رأی‌گیری زودهنگام حضوری و پستی بدون نیاز به عذر موجه در دسترس عموم واجدان شرایط قرار دارند. البته قوانین دریافت، بازگرداندن و پذیرش برگه‌ها در ایالت‌های مختلف یکسان نیست. آنچه در آمار ملی زیر یک عنوان جمع می‌شود، در واقع حاصل ده‌ها نظام اجرایی متفاوت است.

تگزاس یکی از برجسته‌ترین نمونه‌های این دگرگونی است. طبق داده‌های اولیه دفتر وزیر ایالتی که تگزاس تریبون منتشر کرده، بیش از ۷ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر پیش از روز انتخابات رأی داده‌اند. این رقم معادل ۴۰٫۵ درصد ثبت‌نام‌شدگان است و رکورد مدرن رأی‌گیری زودهنگام در انتخابات میان‌دوره‌ای ایالت را پشت سر گذاشته است. چهار سال پیش نزدیک به ۵ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر، معادل حدود ۳۱ درصد ثبت‌نام‌شدگان، زودتر رأی داده بودند. تفاوت میان دو دوره به معنای ورود قطعی دو میلیون رأی‌دهنده تازه به انتخابات نیست. ممکن است بخشی از رأی‌دهندگان همیشگی این بار زودتر رأی داده باشند. با وجود این، مقیاس افزایش نشان می‌دهد که برنامه‌ریزی برای رأی‌دادن پیش از موعد دیگر رفتاری حاشیه‌ای محسوب نمی‌شود.

جورجیا روایت دقیق‌تری از تغییر شکل مشارکت ارائه می‌کند. داده‌های گردآوری‌شده تا دوم نوامبر نشان می‌دهد بیش از ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار برگه زودهنگام در این ایالت ثبت شده است، یعنی حدود ۱۱ درصد بیشتر از سال ۲۰۲۲. اما نوع مشارکت تغییر کرده است. رأی‌گیری حضوری پیش از موعد حدود ۱۸ درصد رشد داشته و شمار آرای پستی نسبت به دوره پیشین نزدیک به نصف کاهش یافته است. در نتیجه، دیدن صف‌های طولانی مقابل مراکز رأی‌گیری الزاماً نشان‌دهنده افزایش مشابه در همه روش‌های رأی‌دادن نیست. در همین ایالت، بررسی داده‌های مشارکت نشان می‌دهد حدود ۶۳۶ هزار نفر از رأی‌دهندگان زودهنگام، در انتخابات میان‌دوره‌ای چهار سال پیش رأی نداده بودند. برخی آن زمان واجد شرایط نبودند یا تازه به ایالت آمده‌اند. تعبیر همه آنان به رأی‌دهندگان کاملاً تازه، خطایی آماری خواهد بود.

تغییر ترکیب اجتماعی رأی‌دهندگان، وجه مهم دیگر ماجراست. در جورجیا سهم رأی‌دهندگان سیاه‌پوست از آرای زودهنگام نسبت به ۲۰۲۲ افزایش یافته و در داده‌های منتشرشده به حدود ۳۲ درصد رسیده است. سهم رأی‌دهندگان لاتین‌تبار و جوانان نیز رشد نشان می‌دهد. در کارولینای شمالی نزدیک به ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر پیش از موعد رأی داده‌اند، رقمی تقریباً ۳۰ درصد بیشتر از چهار سال پیش. گزارش رسانه عمومی این ایالت از حضور نزدیک به ۶۰۰ هزار رأی‌دهنده سیاه‌‌پوست در رأی‌گیری زودهنگام حکایت دارد. این اعداد درباره ترکیب کسانی که رأی خود را ثبت کرده‌اند اطلاعات می‌دهند، اما انگیزه تک‌تک افراد را مشخص نمی‌کنند. سهم بالاتر یک گروه نیز لزوماً به معنای افزایش متناسب کل مشارکت آن گروه نیست، زیرا اندازه جمعیت واجد شرایط و زمان رأی‌دادن نیز اهمیت دارد.

در سوی دیگر، برچسب حزبی رأی‌دهندگان یکی از گمراه‌کننده‌ترین داده‌های شب انتخابات است. در ایالت‌هایی که وابستگی حزبی افراد ثبت می‌شود، می‌توان فهمید چند دموکرات، جمهوری‌خواه یا فرد مستقل تاکنون رأی داده‌اند. محرمانگی رأی اجازه نمی‌دهد پیش از شمارش بدانیم آن افراد کدام نامزد را انتخاب کرده‌اند. رأی‌دهنده ثبت‌نام‌شده یک حزب می‌تواند به نامزد حزب دیگر رأی بدهد و بخشی از ایالت‌ها اساساً ثبت‌نام حزبی قابل مقایسه منتشر نمی‌کنند. از همین رو تبدیل شمار رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده دموکرات به «آرای دموکرات‌ها» و شمار جمهوری‌خواهان به «آرای جمهوری‌خواهان» اشتباه است. حتی مقایسه با انتخابات ۲۰۲۲ نیز باید تغییر ترکیب ثبت‌نام‌کنندگان و تفاوت زمان گزارش‌دهی را در نظر بگیرد. آمار زودهنگام پیش از هر چیز ثبت مشارکت است، نه شمارش نتیجه.

افزایش این مشارکت، کارزارهای انتخاباتی را نیز تغییر داده است. زمانی نامزدها عمده توان خود را برای کشاندن هواداران به صندوق در یک سه‌شنبه متمرکز می‌کردند. اکنون ستادها هفته‌ها فرصت دارند افراد واجد شرایط را شناسایی کنند، راه دسترسی به مراکز رأی‌گیری را توضیح دهند و درباره مهلت ارسال برگه‌های پستی اطلاع‌رسانی کنند. چارلز استوارت، پژوهشگر انتخابات در مؤسسه فناوری ماساچوست، به رادیوی ملی آمریکا گفته است افزایش رأی زودهنگام علاوه بر علاقه سیاسی، حاصل سرمایه‌گذاری گسترده کارزارها برای بسیج هواداران است. پرسش مهم این است که چه مقدار از رکورد امسال ناشی از حضور رأی‌دهندگان تازه و چه مقدار حاصل انتقال رأی از روز انتخابات به روزهای قبل است؟ پاسخ آن تا تکمیل آمار کل مشارکت روشن نمی‌شود.

راحتی رأی‌دادن نیز به‌طور یکسان میان شهروندان توزیع نشده است. کارگری که شیفت طولانی دارد، والدینی که باید از کودک مراقبت کنند و شهروندی که مسیر طولانی تا مرکز رأی‌گیری پیش رو دارد، از امکان انتخاب روز و ساعت مناسب سود می‌برد. بااین‌حال تفاوت قوانین ایالتی، محدودیت محل رأی‌گیری، شرایط دریافت برگه پستی و خطر تأخیر در تحویل نامه می‌تواند برای گروه‌های مختلف مانع ایجاد کند. برخی ایالت‌ها ثبت‌نام و رأی‌گیری هم‌زمان را در دوره زودهنگام مجاز می‌دانند و امکان اصلاح مشکل ثبت‌نام را فراهم می‌کنند. این انعطاف برای فردی با نشانی یا مدارک نیازمند اصلاح اهمیت دارد. بنابراین سنجش کیفیت مشارکت باید فراتر از تعداد برگه‌ها، به هزینه و دشواری دسترسی شهروندان به فرایند انتخاباتی نیز توجه کند.

رکورد رأی‌گیری زودهنگام بر شیوه اعلام نتایج هم اثر می‌گذارد. برگه پستی، رأی حضوری پیش از موعد و رأی ثبت‌شده در روز انتخابات ممکن است طبق قوانین متفاوتی آماده شمارش شوند. برخی ایالت‌ها پردازش اولیه برگه‌های پستی را پیش از بسته‌شدن صندوق‌ها آغاز می‌کنند و برخی دیگر محدودیت بیشتری دارند. در ایالتی که یک روش زودتر گزارش شود، نتیجه اولیه ممکن است به‌طور موقت به سود حزبی دیده شود که هوادارانش بیشتر از همان روش استفاده کرده‌اند. با اضافه‌شدن آرای دیگر، این تصویر تغییر می‌کند. چنین جابه‌جایی‌هایی به‌خودی‌خود نشانه تخلف یا دستکاری نیستند. تمایز میان زمان رأی‌دادن، زمان پردازش و زمان انتشار آمار، برای جلوگیری از برداشت نادرست از نتایج اهمیت دارد. رکورد امسال ضرورت این دقت رسانه‌ای را دوچندان کرده است.

تاریخ مشارکت سیاسی آمریکا اکنون شاهد گسترش فاصله میان «روز انتخابات» و «زمان تصمیم‌گیری رأی‌دهنده» است. میلیون‌ها نفر پیش از پایان آخرین مناظره‌ها و گردهمایی‌های تبلیغاتی، انتخاب خود را ثبت کرده‌اند. این واقعیت می‌تواند اثر رویدادهای روزهای پایانی را بر بخشی از جامعه محدود کند و در مقابل، اهمیت ارتباط زودهنگام ستادها با رأی‌دهندگان را افزایش دهد. رأی‌گیری گسترده پیش از موعد به معنای اجماع سیاسی یا رضایت از وضعیت کشور نیست. جامعه‌ای می‌تواند عمیقاً دچار اختلاف باشد و هم‌زمان با جدیت بیشتری در انتخابات شرکت کند. عدد ۵۷ میلیون، اندازه این حضور زودهنگام را نشان می‌دهد، اما معنای سیاسی آن تنها پس از کنار هم قرارگرفتن آرای روز انتخابات، میزان مشارکت نهایی و ترکیب واقعی رأی‌دهندگان روشن خواهد شد. صندوق‌ها هنوز سخن آخر خود را نگفته‌اند، ولی شیوه رسیدن آمریکایی‌ها به آن‌ها پیشاپیش تغییر کرده است.