ساخت یک تلسکوپ غول پیکر در ماه؛ به زودی

1404-11-03 15:03:05
بازدید: 218
کد خبر: 000033188
0 زمان مطالعه: 1 دقیقه
ساخت یک تلسکوپ غول پیکر در ماه؛ به زودی

محققان یک طرح برای ایجاد یک تلسکوپ غئل پیکر در ماه ارائه دادند.

به گزارش خبرنگار فناوری ایونا، ما تاکنون رصدخانه‌ها را بر روی سطح زمین و در مناطق دورافتاده و کوهستانی ایجاد کرده‌ایم. حتی تلسکوپ‌هایی را به فضا پرتاب کرده و با پیشرفت‌های فناوری خود، کشف‌های جدید و شگفت‌انگیزی در زمینه کیهان داشته‌ایم. اما چهارچوب بعدی توسعه رصدخانه‌ها چه خواهد بود؟

دانشمندان بر اساس تحقیقات جدیدشان معتقدند که استفاده از سطح ماه به عنوان محل تاسیس تلسکوپ‌های بزرگ، گزینه‌ای جذاب و مناسب خواهد بود.

مفهوم قرار دادن تلسکوپ بر روی سطح ماه تاکنون جدید نیست. سابقاً ناسا به تأمین مالی ماموریت تلسکوپ رادیویی با دهانه ماه (LCRT) پشتیبانی کرده و در دوره ماموریت‌های آپولو، بازتابنده‌ها روی سطح ماه نصب شده و به اخترشناسان اجازه داده تا فاصله ماه را با دقت چند میلی‌متری اندازه‌گیری کنند.

در تحقیقات جدید این موضوع، پژوهشگران به چندین پیشنهاد معروف اشاره کرده و همچنین مفهوم جدیدی به نام "هایپرتلسکوپ" معرفی کرده‌اند.

اگرچه تلسکوپ‌های رادیویی مانند LCRT ممکن است مورد توجه بیشتری قرار گیرند، تلسکوپ‌های دیگر نیز جذابیت‌های خود را دارند، از جمله تلسکوپ کشف حیات در قطب‌های ماه (LFTALP) که مجموعه‌ای از تلسکوپ‌های با قطر ۶.۵ متری هستند و بر روی مطالعه جو سیاره‌های خورشیدی و عبور از مقابل ستاره‌های میزبان تمرکز دارند.

ساخت یک تلسکوپ غول پیکر در ماه؛ به زودی

سپس کاوشگر نور فرابنفش ماه(LOUVE) وجود دارد که بر روی اجرام فرابنفش درخشان تمرکز می‌کند. حتی پیشنهادهایی برای رصدخانه امواج گرانشی مشابه با LIGO نیز وجود دارد.

مشکل همه‌ی این پیشنهادها این است که آنها نیاز به ساخت و ساز در سطح فنی دارند که حتی روی زمین نیز چالش برانگیز است.

ایده‌ی ساختن رصدخانه‌های آرایه‌ای و مانند آن بر روی ماه یک هدف عالی است، اما در حال حاضر بسیار فراتر از توانایی‌های فنی ما انسان‌هاست.

بنابراین نویسندگان ایده‌ی کمی ساده‌تری را پیشنهاد می‌کنند و آن، یک تلسکوپ نوری ابتدایی است که از سطح ماه بهره می‌برد. قدرت یک تلسکوپ نوری تا حد زیادی به اندازه آینه اولیه و فاصله کانونی تلسکوپ بستگی دارد. در زمین، فاصله کانونی را می‌توان با داشتن چندین آینه افزایش داد.

یک هایپرتلسکوپ می‌تواند از مجموعه‌ای از آینه‌ها به عنوان آینه اصلی که در امتداد یک دهانه برخوردی در سطح ماه قرار می گیرند، استفاده کند. پس از آن، آشکارسازهای تلسکوپ را می‌توان با یک کابل معلق کرد، شبیه به روشی که آشکارسازهای رصدخانه آرِسیبو در بالای یک صفحه مشبک آویزان شدند.

از آنجایی که این آینه‌ها نیازی به بزرگ بودن ندارند، ساخت آنها بسیار ساده‌تر خواهد بود و شکل ذاتی دهانه‌های برخوردی کار را نسبت به روی زمین، راحت‌تر می‌کنند.

یک وجه از این ایده، قرار دادن آینه در یک طرف دهانه و ابزار آن در طرف دیگر است. این کار اجازه می‌دهد تا فاصله کانونی بسیار بزرگی وجود داشته باشد، اما محدوده رصدی چنین تلسکوپی محدود می‌شود.

همه‌ی این ایده‌ها هنوز در مراحل اولیه خود هستند و چالش‌های جدی وجود دارد که فراتر از ساخت آنها باید بر آنها غلبه کرد.

به عنوان مثال گرد و غبار به مرور زمان روی آینه‌ها جمع می‌شود که باید پاک شود. همچنین اگرچه ماه فعالیت لرزه‌ای بسیار کمتری نسبت به زمین دارد، اما همچنان می‌تواند روی همسویی آینه‌ها و آشکارسازها تأثیر بگذارد.

اما چیزی که واضح است این است که ما به ماه باز خواهیم گشت و انسان‌ها بالاخره در آنجا تلسکوپ خواهند ساخت. مسئله فقط زمان انجام این کار است.

منبع: اس‌ای

نظر شما
    هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
اخبار پر بازدید
تصاویر
صنایع غذایی گلها ایونا تی‌وی
محصولات غذایی هوفر
ستاره غرب آسیا
مرکز فرهنگی منتظر المهدی
بانک ملی
بازگشت به بالا
© کلیه حقوق این وب سایت برای پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز محفوظ است.
website designed by InTen DigitalMarketing Agency , developed by InTen