مسکن ها چگونه منبع درد را پیدا می کنند؟

1405-05-31 12:01:12
بازدید: 105
کد خبر: 000517857
0 زمان مطالعه: 1 دقیقه
مسکن ها چگونه منبع درد را پیدا می کنند؟

شاید تصور کنید قرص مسکنی که می خورید هوشمند است و دقیقاً به سمت نقطه درد حرکت می کند، اما حقیقت علمی کاملاً متفاوت است. مسکن ها اصلاً محل درد را تشخیص نمی دهند، بلکه در کل بدن پخش می شوند و راز عملکرد آن ها در واکنش های شیمیاییِ همان نقطه آسیب دیده نهفته است!

راز علمی داروهایی که هوشمند نیستند!

به گزارش خبرنگار سلامت ایونا،  وقتی دچار سردرد، دندان درد یا زانودرد می شویی و با خوردن یک قرص مسکن پس از چند دقیقه آرام می گیریم، این سوال برایمان پیش می آید که این دارو از کجا فهمید کدام نقطه از بدنمان درد می کند؟

پاسخ کوتاه و غافلگیرکننده این است: مسکن ها اصلاً نمی دانند درد کجاست! آن ها هیچ سیستم هدف یابی یا هوشمندی خاصی ندارند، بلکه راز عملکردشان به فرآیندهای بیوشیمیایی بدن ما مربوط می شود.

درد

توزیع دارو در سراسر بدن از سر تا پا

وقتی یک مسکن خوراکی می خورید، دارو ابتدا در معده و روده کوچک حل شده و وارد جریان خون می شود. مولکول های دارو پس از ورود به خون، همراه با گردش خون در تمام بدن — از پوست سر گرفته تا نوک انگشتان پا — پخش می شوند.

این یعنی اگر برای سردرد قرص خورده اید، ماده دارویی به عضلات دست و پای شما هم می رسد. اما چرا اثر آن فقط در نقطه ای که درد دارد حس می شود؟

درد

مکانیسم ایجاد درد در بدن

برای درک نحوه کار مسکن ها، ابتدا باید بدانیم درد چگونه ایجاد می شود:  اول، وقتی بخشی از بدن دچار آسیب، زخم یا التهاب می شود، سلول های آن ناحیه ماده ای به نام «اسید آراشیدونیک» آزاد می کنند. دوم، آنزیم هایی به نام COX (سیکلواکسیژناز) این ماده را به ترکیبات شیمیایی دیگری به نام پروستاگلاندین تبدیل می کنند. سوم،  پروستاگلاندین ها مانند یک آژیر خطر عمل می کنند؛ آن ها با تحریک و حساس کردن گیرنده های عصبی در آن نقطه، پیام «اینجا مشکلی هست» را به مغز می فرستند و باعث احساس درد و التهاب می شوند.

مسکن

مسکن ها چگونه عمل می کنند؟

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (مانند ایبوپروفن، ناپروکسن، دیکلوفناک و آسپرین) مانند کلیدی که در قفل قرار می گیرد، به آنزیم های COX  (سیکلواکسیژناز) متصل شده و آن ها را بلوکه می کنند.

با سرکوب این آنزیم ها، تولید پروستاگلاندین متوقف می شود. از آنجا که تجمع و فعالیت پروستاگلاندین ها فقط در همان نقطه آسیب دیده بسیار بالا است، با متوقف شدن تولید آن ها، سیگنال درد از آن ناحیه قطع می شود. بنابراین شما احساس می کنید که دارو مستقیماً به همان نقطه درد رفته است، در حالی که دارو در تمام بدن وجود دارد اما فقط در نقطه ملتهب «کاری برای انجام دادن» پیدا کرده است!

مسکن

آیا همه مسکن ها یک جور کار می کنند؟

خیر. داروهایی مثل ایبوپروفن و ناپروکسن با سرکوب آنزیم های COX در سراسر بدن عمل می کنند، اما دارویی مانند استامینوفن (پاراستامول) متفاوت است. دانشمندان بر این باورند که استامینوفن بیشتر بر سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) تأثیر می گذارد، هرچند جزئیات دقیق مکانیسم عملکرد آن همچنان برای دانشمندان کاملاً باز نشده است.

مسکن ها داروهای هوشمندی نیستند که به سمت درد هدایت شوند. آن ها در تمام جریان خون پخش می شوند، اما از آنجا که فرآیند ایجاد درد تنها در بخش آسیب دیده فعال است، مهار این فرآیند باعث می شود اثر دارو دقیقاً در همان نقطه احساس شود.

منبع: پایگاه خبری هابرتورک

 

خبرنگار : شاکر

نظر شما
    هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
تصاویر
صنایع غذایی گلها ایونا تی‌وی
محصولات غذایی هوفر
ستاره غرب آسیا
مرکز فرهنگی منتظر المهدی
بانک ملی
بازگشت به بالا
© کلیه حقوق این وب سایت برای پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز محفوظ است.
website designed by InTen DigitalMarketing Agency , developed by InTen