واقعه خونین هشتم شهریور را باید نقطه عطفی در تقابل تاریخی ارادهها دانست. ماشین ترور غرب و دشمنان انقلاب، در آن مقطع گمان میکردند با حذف فیزیکی عالیترین مقامات اجرایی و نخبگان سیاسی، ماهیت و بدنۀ نظام نوپای سیاسی ایران از ذچار فروپاشی خواهد شد. طراحان این بحران در محاسبات راهبردی خود، قدرت شگرف ایدئولوژی و فرهنگ مقاومت ملت ایران را نادیده گرفته بودند.