هزینه یک دهه زندگی سالم چقدر است؟

1405-06-16 10:49:56

بازدید: 105

کد خبر: 000526113

0 زمان مطالعه: 1 دقیقه

ایده افزایش طول عمر زمانی جذاب است که همراه با سلامتی باشد، نه بیماری و فرسودگی. یک پژوهش جدید روی ۱۰۰۰ آمریکایی نشان می‌دهد که بیشتر مردم، زندگی «باکیفیت» را به فقط «طولانی زندگی کردن» ترجیح می‌دهند و حاضران نیستند به هر قیمتی عمر خود را طولانی کنند.

به گزارش خبرنگار فناوری ایونا، ایده افزایش طول عمر همیشه جذاب بوده است، اما وقتی صحبت از اضافه شدن چند دهه به زندگی می شود، سوال اصلی مدت زمان آن نیست، بلکه کیفیت و چگونگی گذراندن این سال هاست. نظرسنجی جدیدی که توسط موسسه FINN Partners روی هزار آمریکایی انجام شده نشان می دهد که مردم بدون قید و شرط از عمر طولانی تر استقبال نمی کنند. آن ها سال های بیشتری از زندگی را می خواهند، به شرطی که این سال ها همراه با سلامت جسمی و روانی باشد، نه بیماری و زوال.

تنها ۹ درصد از شرکت کنندگان در این پژوهش، پیری را یک بیماری می دانند که علم باید به طور فعال آن را درمان کند. در مقابل، اکثریت معتقدند پیری یک فرآیند طبیعی است که باید تا حد امکان به طور سالم و آهسته پیش برود. با وجود اینکه ۷۲ درصد از مردم نگران خطرات فناوری های نوظهور معکوس کننده سن نظیر برنامه ریزی مجدد سلولی و داروهای سنولیتیک هستند، کمی بیش از نیمی از آن ها حاضرند در صورت وجود نتایج بالینی قوی، درمان های جدید را امتحان کنند.

در صورت تأیید این روش ها توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)، ۴۲ درصد از مردم آماده مصرف روزانه قرص برنامه ریزی مجدد سلولی، ۲۷ درصد مایل به استفاده از داروهای سنولیتیک، ۲۲ درصد موافق رقیق سازی پلاسمای خون و ۱۸ درصد حاضر به جایگزینی اندام های فرسوده با نمونه های جدید هستند. با این حال، احتیاط بالایی در میان مردم وجود دارد؛ به طوری که ۴۸ درصد تأکید دارند آزمایش های بالینی باید با احتیاط شدید انجام شود و تنها ۱۳ درصد خواهان شتاب بخشی به این درمان ها هستند.

برای داشتن ۱۰ سال زندگی سالم تر حاضرید از چه چیزهایی بگذرید؟

در پاسخ به این پرسش که برای داشتن ۱۰ سال زندگی سالم تر حاضرید از چه چیزهایی بگذرید، ۳۵ درصد از شرکت کنندگان به ترک کامل الکل، ۲۶ درصد به خروج از شبکه های اجتماعی، ۲۳ درصد به حذف شکر و ۲۲ درصد به قطع مصرف کافئین اشاره کرده اند. اما وقتی فداکاری ها به سبک زندگی و آزادی های شخصی نزدیک تر می شود، تمایل مردم کاهش می یابد؛ تنها ۱۸ درصد حاضرند از سفرهای هوایی صرف نظر کنند، ۱۶ درصد بازنشستگی خود را به تعویق بیندازند، ۱۵ درصد شغل خود را تغییر دهند و ۱۵ درصد از غذای مورد علاقه شان بگذرند.

در حوزه روابط عاطفی، خط قرمزها پررنگ تر می شود. تنها ۹ درصد از مردم حاضرند برای ۱۰ سال عمر سالم تر از شریک زندگی خود جدا شوند. همچنین ۱۸ درصد اعلام کرده اند که حاضران به هیچ فداکاری دائمی نیستند و ۱۳ درصد نیز تحت هیچ شرایطی خواهان افزایش طول عمر خود نیستند. از سوی دیگر، ۳۹ درصد از پاسخ دهندگان اصلاً قصد ندارند پولی صرف درمان های ضد پیری کنند و افراد علاقه مند نیز اصلاح سبک زندگی مانند مصرف غذای ارگانیک، استفاده از مربی و ردیاب های ورزشی را به جراحی های زیبایی و درمان های پیچیده ترجیح می دهند.

جنبه های اقتصادی و اجتماعی طول عمر نیز دغدغه بزرگی است. ۶۳ درصد از شرکت کنندگان نگران اتمام پس انداز خود در صورت طولانی شدن عمر هستند. با این حال، ۲۹ درصد پذیرش بازنشستگی بعد از ۷۰ سالگی را در صورت امکان زندگی سالم تا ۱۲۰ سالگی منطقی می دانند. علاوه بر این، دو سوم پاسخ دهندگان نگرانند که فناوری های طول عمر به امتیازی برای ثروتمندان تبدیل شود و ۶۲ درصد معتقدند دولت ها نباید تا پیش از تضمین مراقبت های بهداشتی اولیه برای همه، بودجه عمومی را صرف تحقیقات طول عمر کنند.

در ابعاد کلان، ۴۱ درصد از مردم معتقدند زندگی سالم فراتر از ۱۵۰ سالگی به دلیل انتقال تجربه و دانش سالمندان به نفع جامعه است، اما مخالفان نگران تراکم جمعیت و فشار اقتصادی هستند. برای دستیابی به طول عمر بیشتر در سطح جامعه، ۲۰ درصد افزایش مالیات و ۲۰ درصد محدودیت های سخت گیرانه تر فرزندآوری را می پذیرند. در نهایت همان طور که پژوهشگران اشاره می کنند، سوال اصلی میزان سال های زنده ماندن نیست، بلکه چگونگی حفظ تعادل میان زندگی، مرگ و ساختار جامعه است.

منبع: نشنال جئوگرافیک/ هابرتورک

خبرنگار : شاکر