ایونا گزارش می دهد

چرا دیگر کسی پای عشق نمی‌ماند؟

1404-12-07 09:18:48
بازدید: 374
کد خبر: 000464288
0 زمان مطالعه: 1 دقیقه
چرا دیگر کسی پای عشق نمی‌ماند؟

در دورانی که همه چیز، از لیوان های قهوه تا روابط انسانی، طوری طراحی شده اند که بعد از مدتی دور انداخته شوند، جست وجو برای یک «عشق ماندگار» شبیه به پیدا کردن یک نسخه ی خطی قدیمی در یک پاساژ لوکس و مدرن است.

وقتی همه چیز سریع می گذرد

به گزارش خبرنگار اجتماعی ایونا، ما در عصر «اسکرول کردن» زندگی می کنیم. همان طور که با یک انگشت از روی عکس ها و خبرها رد می شویم، عادت کرده ایم از روی آدم ها هم رد شویم. دنیای مدرن به ما یاد داده که برای هیچ چیز بیش از حد معطل نمانیم؛ اما سوال اینجاست: وقتی با سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت از کنار منظره ها می گذریم، اصلاً فرصت می کنیم زیبایی یک درخت را کشف کنیم؟ عشق کلاسیک، همان ایستادن و خیره شدن به درخت بود، اما عشق مدرن، یک سلفی سریع در حال حرکت است.

 از تعهد ابدی تا گزینه های بی پایان

در گذشته، عشق یک «ساختمان» بود؛ چیزی که باید آجر به آجر روی هم چیده می شد، با تمام سختی ها و فروریختن ها. آدم ها پای خرابی های رابطه شان می ماندند چون فکر می کردند این تنها خانه ای است که دارند. اما امروز، عشق بیشتر شبیه به «هتل» شده است. اگر اتاق کمی سرد باشد، اگر ویو ابدی نباشد یا اگر خدمات باب میلمان نباشد، به جای تعمیر، چک اوت می کنیم و به هتل بعدی می رویم. اپلیکیشن ها و فضای مجازی به ما توهم «بی پایان بودن گزینه ها» را داده اند. همیشه فکر می کنیم شاید یک نفر بهتر، زیباتر یا هم فرکانس تر در صفحه ی بعدی منتظر ما باشد. همین «شاید» بزرگ، تیشه به ریشه ی تعهد می زند.

مشکل اینجاست که ما ناخودآگاه با آدم ها مثل کالا برخورد می کنیم. کالاها «تاریخ انقضا» دارند و وقتی کهنه  می شوند یا مدل بالاتری از آن ها می آید، ارزششان را از دست می دهند. در عشق های کلاسیک، «زمان» باعث ارزشمندی بود؛ هرچه دو نفر بیشتر با هم بودند، پیوندشان عمیق تر می شد. در عشق مدرن، «زمان» دشمن است؛ چون ترس از تکراری شدن و ملال، باعث می شود آدم ها مدام به دنبال شروع های جدید و هیجان های زودگذر باشند. ما یادمان رفته که عمق، فقط در تداوم به دست می آید، نه در تنوع.

آیا هنوز امیدی هست؟

با تمام این ها، ته دل هر انسانی، هنوز هم یک نیاز بدوی و ریشه دار به «دیده شدن» وجود دارد. نه دیده شدن توسط هزاران غریبه در فضای مجازی، بلکه دیده شدن تمام زوایا و تاریکی های روح توسط «یک نفر». عشق عمیق و کلاسیک منقرض نشده، بلکه «کمیاب» شده است. ماندن در یک رابطه و جنگیدن برای آن در عصر فعلی، یک نوع عصیان و شورش است. شورش علیه سطحی نگری. شاید برای عمیق عاشق شدن، باید یاد بگیریم گاهی گوشی ها را زمین بگذاریم، سرعت را کم کنیم و به جای گشتن دنبال «بهترین گزینه»، یاد بگیریم چطور با همین گزینه ای که داریم، یک دنیای بهترین بسازیم.

عشق، محصول ماندن است، نه رفتن.

 

خبرنگار : شاکر

نظر شما
    هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
تصاویر
صنایع غذایی گلها ایونا تی‌وی
محصولات غذایی هوفر
ستاره غرب آسیا
مرکز فرهنگی منتظر المهدی
بانک ملی
بازگشت به بالا
© کلیه حقوق این وب سایت برای پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز محفوظ است.
website designed by InTen DigitalMarketing Agency , developed by InTen