چرا وقتی کلافه‌ایم، عضلاتمان می‌گیرند؟

1405-08-12 15:57:12
بازدید: 107
کد خبر: 000546990
0 زمان مطالعه: 1 دقیقه
چرا وقتی کلافه‌ایم، عضلاتمان می‌گیرند؟

تا حالا شده بعد از یک روز پر از استرس، دعوا یا فشار کاری شدید احساس کنید شانه ها، گردن یا پاهایتان تیر می کشد و قفل شده است؟ ما معمولاً این حالت را به «کلافگی» ربط می دهیم؛ اما آیا می دانید این یک اصطلاح عامیانه نیست و بدن شما دارد یک واکنش کاملاً فیزیکی و علمی بروز می دهد؟

به گزارش خبرنگار سلامت ایونا، وقتی عصبانی، مضطرب یا زیر فشار روحی هستید، عضلات شما دقیقاً مثل یک سیم برق تحت فشار دچار اتصالی می شوند. در ادامه بررسی می کنیم که چرا استرس و خستگی روحی مستقیماً روی بافت عضلانی تأثیر می گذارد و پای چه مکانیزم های علمی ای در میان است.

 فرمان «جنگ یا گریز» و آماده باش دائمی عضلات

به گزارش انجمن روان شناسی آمریکا (APA)، وقتی مغز تهدید، فشار روانی یا استرس شدیدی را حس می کند، سیستم عصبی سمپاتیک (سیستم بقا یا همان جنگ و گریز) را فعال می کند. در این حالت، غدد فوق کلیوی هورمون های آدرنالین و کورتیزول را به خون پمپاژ می کنند تا بدن برای واکنش سریع آماده شود.

یکی از آثار فوری این هورمون ها، انقباض و سفتی ناخودآگاه عضلات است تا از بدن در برابر آسیب احتمالی محافظت کند. اگر این کلافگی و استرس مزمن شود، عضلات هرگز فرصت ریکاوری و شل شدن پیدا نمی کنند؛ نتیجه ی این آماده باش طولانی مدت، چیزی جز اسپاسم، خستگی مفرط و درد عضلانی نخواهد بود.

 تخلیه انرژی سلولی و قفل شدن عضله

بر اساس کتاب های مرجع فیزیولوژی پزشکی (مانند فیزیولوژی گایتون)، عضلات ما برای اینکه از حالت انقباض خارج شده و استراحت کنند، به مولکول های انرژی به نام ATP نیاز دارند.

وقتی تحت تأثیر فشار روانی یا کلافگی ساعت ها در تنش پنهان می مانید، ذخایر انرژی سلولی افت می کند. بدون انرژی کافی، پمپ های سلولی دیگر نمی توانند کلسیم را از داخل سلول عضلانی بیرون بکشند و در نتیجه، عضله در حالت انقباض «قفل» می ماند و درد شدیدی ایجاد می کند.

 به هم خوردن تعادل الکترولیت ها و تنفس های آشفته

استرس و اضطراب معمولاً الگوی تنفس ما را تغییر می دهد و آن را تندتر و سطحی تر می کند. این تغییر تنفس می تواند تعادل اسید و باز و سطح الکترولیت های حیاتی بدن (به ویژه منیزیم و کلسیم) را مختل کند. منیزیم نقش کلیدی و مستقیم در ریلکس کردن عضلات دارد؛ بنابراین وقتی ذخایر آن تحت تأثیر استرس و خستگی افت کند، عضلات راهی برای آرام گرفتن پیدا نمی کنند.

 شلیک های عصبی آشفته به عضلات

در مطالعات منتشر شده در حوزه ی نورولوژی و پزشکی ورزشی (از جمله گزارش های Journal of Athletic Training) ذکر شده است که استرس و فشارهای عصبی، تحریک پذیری سیستم عصبی را به شدت بالا می برند. سیستم عصبی در این حالت سیگنال های الکتریکی نامنظم و آشفته ای به فیبرهای عضلانی می فرستد که باعث می شود عضلات به طور هم زمان، بی نظم و غیرارادی منقبض شوند.

چطور این «کلافگی عضلانی» را متوقف کنیم؟

اگر شما هم از آن دسته افرادی هستید که استرس خود را مستقیم توی عضلات تان (به ویژه گردن و شانه ها) حس می کنید، راهکارهای زیر به قطع این چرخه کمک می کنند:

تنفس دیافراگمی عمیق: نفس های آهسته و عمیق به سیستم عصبیِ آرامش بخش (پاراسمپاتیک) پیام می دهد که خطری وجود ندارد و هورمون های استرس را کاهش می دهد.

حرکات کششی و ماساژ ملایم: جریان خون را به بافت عضله برگردانده و گره های عصبی-عضلانی را باز می کند.

تأمین منیزیم و آب کافی: مصرف مواد غذایی حاوی منیزیم (مثل مغزها و سبزیجات برگ سبز) و نوشیدن آب کافی به شل شدن طبیعی عضلات کمک شایانی می کند.

**منابع این مقاله بر اساس مستندات علمی انجمن روان شناسی آمریکا (APA)، متون مرجع فیزیولوژی پزشکی (گایتون) و مقالات پایگاه سلامت NCBI تنظیم شده است.

خبرنگار : شاکر

نظر شما
    هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
تصاویر
صنایع غذایی گلها ایونا تی‌وی
محصولات غذایی هوفر
ستاره غرب آسیا
مرکز فرهنگی منتظر المهدی
بانک ملی
بازگشت به بالا
© کلیه حقوق این وب سایت برای پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز محفوظ است.
website designed by InTen DigitalMarketing Agency , developed by InTen