کارگر ۲۸ ساله مشهدی پسردایی خود را با ضربات بیل کشته و در بازسازی صحنه جنایت راز قتل را فاش کرد

به گزارش خبرنگار خبرهای جنایی نگاه ایرانیان نیوز (ایونا)، جوانی که پسردایی خود را با ضربات وحشتناک بیل به قتل رسانده بود، هنگام بازسازی صحنه جنایت راز این جنایت را فاش کرد.

۲۸ سالهٔ کارگر ساختمانی مشهد، بصیر، پس از درگیری لفظی با پسردایی‌اش ابراهیم‑م، با بیل او را به قتل رساند؛ پس از فرار، پس از حدود سه ماه در روستای مایوان به عنوان چوپان مخفی شد، دستگیر و به دادگاه احضار شد و در حضور قاضی ویژه قتل عمد اعتراف کرد.

جرم و مرگ ابراهیم‑م

به گزارش همشهری آنلاین، ماجرای این قتل دلهره‌آور روز دهم خرداد گذشته آغاز شد؛ بصیر (۲۸ ساله) با پسردایی‌اش ابراهیم‑م در ابرده مشهد مشاجره‌ای لفظی داشت. این دو کارگر ساختمانی قصد داشتند زیرزمین یک ساختمان ویلایی را سرامیک کنند، اما مشاجره ناگهان به نزاعی فیزیکی تبدیل شد و بصیر با ضربات وحشتناک بیل، ابراهیم‑م را «نقش بر زمین» کرد.

جوان مجروح به درمانگاه منتقل شد؛ پس از تشخیص پزشکان به دلیل وخامت حال، به بیمارستان امدادی طالقانی ارجاع شد. کادر درمان او را که به کما رفته و هوشیاری سطحی داشت، بستری کردند.

فرار و پیگیری قضایی

پس از فرار بصیر از صحنه جرم، پرونده‌ای در یکی از شعبه‌های دادسراهای طرقبه و شاندیز تشکیل شد. حدود ۲۰ روز پس از حادثه، جوان مجروح به دلیل عوارض ناشی از اصابت جسم سخت به ناحیه سر جان باخت و پرونده‌ای جنایی در شعبه سوم دادسرای عمومی و انقلاب طرقبه و شاندیز گشوده شد.

قاضی رضا احمدی (قاضی ویژه قتل عمد) دستورهای محرمانه‌ای برای دستگیری بصیر صادر کرد و کارآگاهان زبده پلیس آگاهی به سرپرستی سروان فیاضی رصدهای اطلاعاتی را آغاز کردند؛ اما متهم پیش از دستگیری از مشهد گریخت.

فرضیه فرار متهم به افغانستان مطرح شد و مقام قضایی دستور داد تصاویر متهم در اختیار مراکز انتظامی و مرزبانی قرار گیرد. اما ردزنی‌های پلیس نشان داد که بصیر به تهران گریخته و به‌صورت مخفیانه در مکانی نامعلوم ساکن است. عملیات کارآگاهان تحت نظارت مستقیم سرگرد عظیمی مقدم (رئیس آگاهی) وارد مرحله جدیدی شد تا متهم را به مشهد بازگردانند.

دستگیری و اعتراف

پس از حدود سه ماه، بصیر که تصور می‌کرد «آب‌ها از آسیاب افتاده است»، شبانه به روستای مایوان رفت و به چوپانی پرداخت. در این شرایط زیر چتر اطلاعاتی کارآگاهان قرار گرفت و در یک اقدام غافلگیرانه دستگیر و به مقر انتظامی منتقل شد.

او ابتدا به انکار جنایت پرداخت و مدعی شد که پسرداییش را نکشته و تنها با او مشاجره کرده است؛ اما پس از بازسازی صحنه قتل در ساختمان محل وقوع جنایت، در برابر دوربین قوه قضائیه ایستاد و به ناچار لب به اعتراف گشود.

بصیر در بیانیه‌ای به قاضی رضا احمدی گفت: «قصد قتل هموطن خود را نداشتم». وی افزود: «پسرداییم از مدتی قبل به مصرف مواد مخدر اعتیاد پیدا کرده بود و مواد مخدر سنتی می‌کشید. من هم به پدرش موضوع را اطلاع دادم و از او خواستم ابراهیم را در یکی از مراکز ترک اعتیاد (کمپ) بستری کنیم ولی این موضوع به گوش ابراهیم رسید و او از این ماجرا بسیار ناراحت شد.»

او شرح داد که روز حادثه (دهم خرداد) هنگام کار سرامیک، ابراهیم‑م تصمیم گرفت مواد مصرف کند؛ اما به دلیل تمام شدن گاز پیک‌نیک، در حالت خماری باقی ماند و مدام به او سرزنش می‌کرد که چرا اعتیاد او را به پدرش خبر داده است. بصیر گفت: «من هم که عصبانی شدم به او گفتم خوب کاری کردم، مصرف نکن! هر بار که سر کار می‌آییم تو اول بساط موادکشی را پهن می‌کنی و…»

ابراهیم‑م پس از دریافت این انتقادات، قصد داشت شمشه آلومینیومی را بردارد و به طرف بصیر حمله کند؛ در این هنگام بصیر بیل را از درون بشکه حاوی ملات سیمان بیرون کشید و ضرباتی به سر، گردن و پاهای او زد که دسته بیل شکست و او «نقش بر زمین شد». سپس بصیر از صحنه فرار کرد.

پس از دریافت خبر مرگ ابراهیم‑م، بصیر به تهران گریخت و سپس به مایوان رفت تا به‌صورت ناشناس و با تغییر چهره زندگی کند؛ اما پلیس او را شناسایی کرد.

در پی اعترافات صریح متهم، وی با دستور قاضی شعبه سوم دادسرای عمومی و انقلاب طرقبه و شاندیز، بیل را به دست گرفت و صحنه جنایت خود را به‌صورت نمادین بازسازی کرد. سپس با صدور قرار قانونی به زندان منتقل شد تا مراحل قضایی تکمیل گردد.

منبع: همشهری آنلاین

خبرنگار : مولوی