ایونا گزارش می دهد؛

یأس دشمنان در 6 ماهگی جنگ آمریکا علیه ایران

1405-06-06 18:21:34
بازدید: 105
کد خبر: 000523865
0 زمان مطالعه: 1 دقیقه
یأس دشمنان در 6 ماهگی جنگ آمریکا علیه ایران

شش ماه از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران گذشته؛ جنگی که از نگاه تهران با هدف تحمیل اراده واشنگتن آغاز شد، اما برخلاف وعده «پیروزی سریع» آمریکا همچنان ادامه دارد. حالا در کنار تهدیدهای تازه واشنگتن، قطر و عمان برای میانجی‌گری به تهران آمده‌اند.

به گزارش خبرنگار سیاسی ایونا، شش ماه از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران گذشته است؛ جنگی که در نخستین روزها با حملات گسترده به اهداف نظامی و هسته‌ای ایران آغاز شد و آمریکا و اسرائیل مدعی بودند با وارد کردن ضربات سنگین می‌توانند توان راهبردی جمهوری اسلامی را تضعیف و تهران را وادار به پذیرش خواسته‌های خود کنند.

اما اکنون در ششمین ماه جنگ، تصویر متفاوتی پیش روی منطقه قرار دارد؛ نه جنگ در چند هفته پایان یافته، نه تهران شروط واشنگتن را پذیرفته و نه مسیر تحولات مطابق سناریویی پیش رفته که در ابتدای جنگ از سوی آمریکا ترسیم می‌شد.

از نگاه جمهوری اسلامی ایران، جنگ شش‌ماهه را باید در چارچوب یک محاسبه شکست‌خورده آمریکا و اسرائیل دید؛ محاسبه‌ای که بر پایه برتری نظامی، فشار اقتصادی و تصور فروپاشی سریع مقاومت ایران شکل گرفته بود، اما به نتیجه مورد انتظار واشنگتن نرسید.

جنگی که قرار بود کوتاه باشد

۲۸ فوریه ۲۰۲۶، آمریکا و اسرائیل حملات خود علیه ایران را آغاز کردند. واشنگتن در ابتدای این درگیری تلاش داشت آن را یک عملیات نظامی محدود و هدفمند معرفی کند؛ عملیاتی که قرار بود در مدت کوتاهی به نتیجه برسد.

دونالد ترامپ در روزهای آغازین جنگ گفته بود انتظار دارد این درگیری حدود چهار تا پنج هفته طول بکشد.

اما امروز شش ماه از آغاز جنگ گذشته است.

همین فاصله زمانی میان برآورد اولیه واشنگتن و واقعیت امروز، یکی از مهم‌ترین نقاط قابل توجه در ارزیابی جنگ است. اگر قرار بود حملات نظامی آمریکا بتواند در مدت چند هفته تهران را وادار به عقب‌نشینی کند، ادامه درگیری تا ماه ششم نشان می‌دهد معادلات میدان با محاسبات اولیه آمریکا فاصله داشته است.

در روایت رسمی تهران، ایران از همان ابتدا جنگ را یک تجاوز خارجی دانست و بر حق دفاع مشروع خود تأکید کرد. مقام‌های جمهوری اسلامی بارها اعلام کردند که پاسخ ایران متناسب با حملات دشمن ادامه خواهد یافت و تهران حاضر نیست تحت فشار نظامی درباره امنیت، حاکمیت یا برنامه دفاعی خود مذاکره کند.

هدف آمریکا چه بود؟

از نگاه تهران، جنگ صرفاً یک عملیات محدود علیه چند تأسیسات نبود.

مقام‌های ایرانی در ماه‌های گذشته بارها اعلام کرده‌اند که هدف آمریکا و اسرائیل، تضعیف توان دفاعی ایران، از بین بردن ظرفیت‌های راهبردی و ایجاد شرایطی برای تحمیل خواسته‌های سیاسی به جمهوری اسلامی بوده است.

در این چارچوب، تهران جنگ را بخشی از یک راهبرد بزرگ‌تر می‌داند؛ راهبردی که از فشار اقتصادی و تحریم آغاز شد و در نهایت به عملیات نظامی مستقیم رسید.

اما مسئله اصلی برای ایران این است که این فشارها نتوانسته تهران را به پذیرش شروط آمریکا وادار کند.

از همین رو، شش ماه ادامه جنگ برای جمهوری اسلامی یک واقعیت مهم دارد: برتری نظامی آمریکا به‌تنهایی نتوانسته به نتیجه سیاسی مورد انتظار واشنگتن تبدیل شود.

شش ماه بعد؛ نه فروپاشی، نه تسلیم

یکی از محورهای اصلی روایت ایران از جنگ، ایستادگی ساختار سیاسی و نظامی کشور است.

آمریکا و اسرائیل در جریان جنگ ضربات سنگینی وارد کردند و ایران نیز با خسارت‌های انسانی، نظامی و زیرساختی مواجه شد؛ اما ساختار حکمرانی کشور باقی ماند و پاسخ نظامی ایران به حملات ادامه پیدا کرد.

در چنین شرایطی، تهران تلاش دارد نشان دهد که هدف اصلی جنگ، یعنی وادار کردن جمهوری اسلامی به تسلیم سیاسی، محقق نشده است.

این نکته البته به معنای نادیده گرفتن هزینه‌های جنگ برای ایران نیست. حملات نظامی، فشار اقتصادی، اختلال در تجارت و انرژی و افزایش هزینه‌های زندگی، بخش مهمی از پیامدهای این جنگ بوده است.

اما از نگاه جمهوری اسلامی، باید میان «وارد شدن خسارت» و «تحقق اهداف سیاسی دشمن» تفاوت گذاشت.

ممکن است یک کشور در جنگ خسارت ببیند، اما دشمن نتواند اهداف سیاسی خود را محقق کند؛ تهران تلاش دارد شش ماه گذشته را دقیقاً از همین زاویه توضیح دهد.

آمریکا چه چیزی به دست آورد؟

این سوال اکنون در مرکز بحث شش‌ماهگی جنگ قرار گرفته است.

آمریکا توانست به بخش‌هایی از زیرساخت‌های نظامی و هسته‌ای ایران آسیب وارد کند و هزینه‌های سنگینی به کشور تحمیل کند. اما اگر هدف جنگ، تغییر رفتار سیاسی ایران، تحمیل شروط واشنگتن یا فروپاشی ساختار سیاسی جمهوری اسلامی بود، ادامه جنگ نشان می‌دهد این اهداف دست‌کم به‌صورت کامل محقق نشده‌اند.

از نگاه تهران، این همان نقطه‌ای است که باید میان «قدرت تخریب نظامی و توان پیروزی سیاسی» تفاوت گذاشت.

آمریکا ممکن است بتواند یک تأسیسات را هدف قرار دهد، اما تبدیل این حمله به یک نتیجه سیاسی پایدار مسئله دیگری است.

شش ماه جنگ، در روایت ایران آزمون همین مسئله بوده است.

ایران هم هزینه داده است

در مقابل، جمهوری اسلامی تلاش ندارد هزینه‌های جنگ را انکار کند.

حملات آمریکا و اسرائیل به زیرساخت‌های نظامی و اقتصادی ایران خسارت وارد کرده و فشار بر اقتصاد کشور افزایش یافته است. محدودیت‌های صادرات نفت، فشار بر بازار ارز و دشوارتر شدن شرایط اقتصادی از جمله پیامدهایی است که جنگ برای ایران داشته است.

اما از نگاه تهران، این هزینه‌ها باید در کنار هزینه‌های طرف مقابل و اهدافی که آمریکا برای جنگ تعیین کرده بود سنجیده شود.

به همین دلیل، مقام‌های ایرانی در ماه‌های گذشته بارها تأکید کرده‌اند که ادامه جنگ برای آمریکا نیز بدون هزینه نیست و هرچه جنگ طولانی‌تر شود، فشار اقتصادی، نظامی و سیاسی آن بر واشنگتن و متحدانش افزایش پیدا خواهد کرد.

تنگه هرمز؛ برگ مهم ایران

در شش ماه گذشته، تنگه هرمز نیز به یکی از اصلی‌ترین نقاط بحران تبدیل شده است.

هرمز برای ایران فقط یک مسیر آبی نیست؛ یک اهرم ژئوپلیتیکی مهم است که بر بازار انرژی جهان تأثیر می‌گذارد.

تهران در ماه‌های گذشته بارها تأکید کرده است که امنیت تنگه هرمز نمی‌تواند جدا از رفتار آمریکا در منطقه بررسی شود.

از این رو، هرگونه تلاش برای فشار، محاصره یا محدود کردن ایران می‌تواند با واکنش تهران در این منطقه همراه شود.

همین مسئله باعث شده تنگه هرمز اکنون یکی از مهم‌ترین موضوعات رایزنی‌های دیپلماتیک باشد.

قطر به تهران آمد؛ چرا؟

در همین شرایط، سفر مقام‌های قطری به تهران اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده است.

قطر در ماه‌های گذشته تلاش کرده نقش میانجی میان ایران و آمریکا را ایفا کند و کانال‌های ارتباطی میان دو طرف را باز نگه دارد.

از نگاه تهران، بازگشت میانجی‌گری به صحنه جنگ یک پیام مهم دارد: وقتی حملات نظامی نتوانسته‌اند بحران را حل کنند، بار دیگر دیپلماسی به میدان بازگشته است.

عمان نیز همچنان در تلاش‌های دیپلماتیک نقش دارد و رایزنی‌ها برای یافتن راهی جهت کاهش تنش و حل مسائل مربوط به جنگ و تنگه هرمز ادامه دارد.

این رفت‌وآمدها را نمی‌توان به‌تنهایی نشانه پایان جنگ دانست؛ اما نشان می‌دهد حتی در شرایط تهدید و فشار، کانال‌های سیاسی کاملاً بسته نشده‌اند.

تهدیدهای آمریکا/ فشار هنوز ادامه دارد

در سوی مقابل، واشنگتن همچنان از گزینه‌های مختلف برای افزایش فشار بر تهران سخن می‌گوید.

تحریم، فشار اقتصادی، تهدید نظامی و تلاش برای محدود کردن منابع درآمدی ایران همچنان بخشی از سیاست آمریکا است.

این وضعیت نشان می‌دهد واشنگتن هنوز نتوانسته راهی برای پایان دادن به بحران پیدا کند که هم هزینه آن برای آمریکا قابل تحمل باشد و هم اهداف اعلام‌شده این کشور را تأمین کند.

به همین دلیل، سیاست آمریکا میان دو مسیر در نوسان است: فشار بیشتر یا بازگشت به مذاکره؟!

تهران نیز موضع خود را بارها اعلام کرده است؛ مذاکره زیر تهدید و فشار را نمی‌پذیرد و هرگونه گفت‌وگو باید بر مبنای احترام متقابل و تأمین منافع ایران انجام شود.

شش ماه جنگ، محاسبه‌ای که تغییر کرد

شش ماه پس از آغاز جنگ، یکی از مهم‌ترین تحولات، تغییر در نوع محاسبات طرف‌های درگیر است.

آمریکا در ابتدا بر قدرت نظامی خود تکیه داشت و تصور می‌شد ضربات سنگین بتواند جنگ را در مدت کوتاهی تمام کند.

اما اکنون موضوعات دیگری در مرکز بحران قرار گرفته‌اند؛ تنگه هرمز، تحریم، صادرات نفت، هزینه‌های نظامی، امنیت کشورهای منطقه و میانجی‌گری دیپلماتیک.

این تغییر نشان می‌دهد جنگ از یک عملیات نظامی به یک بحران چندلایه تبدیل شده است.

این همان چیزی است که از ابتدا درباره پیامدهای حمله نظامی هشدار داده می‌شد: جنگ را می‌توان آغاز کرد، اما پایان دادن به آن به سادگی آغاز کردنش نیست.

شش ماه بعد؛ جنگی که هنوز تمام نشده است

اکنون شش ماه از جنگ گذشته است.

ایران خسارت دیده، اما ساختار سیاسی کشور پابرجاست و تهران همچنان بر مواضع خود تأکید می‌کند.

آمریکا و اسرائیل توانستند ضربات سنگینی وارد کنند، اما جنگ مطابق برآورد اولیه به پایان نرسید.

تنگه هرمز به یکی از مهم‌ترین اهرم‌های بحران تبدیل شد.

قطر و عمان برای میانجی‌گری فعال‌تر شده‌اند.

واشنگتن همچنان تهدید و تحریم را ادامه می‌دهد و تهران همچنان بر مقاومت و دفاع از منافع خود تأکید دارد.

بنابراین، شش‌ماهگی جنگ را نمی‌توان صرفاً با شمار حملات یا میزان خسارت‌های نظامی سنجید. مسئله اصلی این است که آیا آمریکا توانسته به اهداف سیاسی‌ که با اتکا به قدرت نظامی دنبال می‌کرد دست پیدا کند یا خیر؟

جنگی که قرار بود چند هفته‌ای تمام شود، شش ماهه شده است؛ و حالا همان بحرانی که قرار بود با بمب و موشک تعیین تکلیف شود، دوباره پای میز دیپلماسی را به میان کشیده است.

برای تهران، این مهم‌ترین پیام شش ماه گذشته است: قدرت نظامی می‌تواند زیرساختی را هدف قرار دهد، اما الزاماً نمی‌تواند اراده سیاسی یک کشور را تسلیم کند.

برچسب ها
نظر شما
    هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
تصاویر
صنایع غذایی گلها ایونا تی‌وی
محصولات غذایی هوفر
ستاره غرب آسیا
مرکز فرهنگی منتظر المهدی
بانک ملی
بازگشت به بالا
© کلیه حقوق این وب سایت برای پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز محفوظ است.
website designed by InTen DigitalMarketing Agency , developed by InTen