یک میلیارد نفر در آستانه مرگ حتمی

به گزارش خبرنگار محیط زیست ایونا، صنعت نفت و گاز، که در آن بسیاری از پرسودترین و تاثیرگذارترین حوزه‌های جهانی فعالیت می‌کنند، مستقیماً و غیرمستقیماً بیش از ۴۰ درصد از انتشار گازهای گلخانه‌ای مسئولانه را به عهده دارند. این انتشارها تأثیرات جبران‌ناپذیری روی زندگی میلیاردها نفر را دارند، بسیاری از آنها در جوامع دورافتاده و منابع کمتر جهان زندگی می‌کنند.

تحقیقات جدید به سیاست‌های انرژی تهاجمی اشاره می‌کنند که قادر به کاهش فوری و جذری انتشار گازهای گلخانه‌ای هستند و توصیه به افزایش اقدامات دولت‌ها، شرکت‌ها و شهروندان در جهت تسریع در کاهش انتشار کربن به منظور کاهش مرگ‌ومیرهای انسانی پیش‌بینی شده دارد.

جاشوا پیرس، رئیس تامسون وسترن در فناوری اطلاعات و نوآوری و محقق اصلی این مطالعه، افزود: "این نوع مرگ‌ومیر گرون بها و ترسناکی است، به ویژه برای نسل‌های آینده. وقتی دانشمندان مدل‌های اقلیمی خود را اجرا کرده و نتایج آنها را گزارش می‌دهند، معمولاً تمایل به اقدام محافظه‌کارانه داریم، زیرا هیچ کس نمی‌خواهد به عنوان مسئولیت‌پذیری مشهور به شود، و این کارها به نظر نمی‌آید که به نفع ما باشند."

پیرس و ریچارد پارنکات از دانشگاه گراتس اتریش نیز به این نتیجه رسیدند که ادبیات موجود در مورد هزینه‌های مرگ‌ومیر انسانی ناشی از انتشار گازهای گلخانه‌ای براساس مفهوم "قانون ۱۰۰۰ تن" هماهنگ است، که به این معنا است که هر بار که حدود ۱۰۰۰ تن کربن فسیلی سوخته می‌شود، یک مرگ زودرس در آینده روی می‌دهد.

پیرس اضافه کرد: "اعداد مربوط به انرژی ممکن است برای متخصصان انرژی مثل من معنادار باشند، اما برای اکثر افراد مفهومی ندارند. به همین ترتیب، وقتی دانشمندان اقلیمی در مورد مقادیر میلیون دی‌اکسید کربن صحبت می‌کنند، برای اکثر مردم فهم‌پذیر نیست. اما شمارش جان‌های انسانی چیزی است که همه ما می‌توانیم درک کنیم."

وی افزود: اگر اجماع علمی «قانون ۱۰۰۰ تن» را جدی بگیرید و حساب و کتاب کنید، گرمایش جهانی ناشی از انسان برابر با ایجاد یک میلیارد جسد زودرس در طول قرن آینده است. بدیهی است که ما باید اقدام و مجبوریم سریع عمل کنیم.

پیرس، متخصص در سیاست انرژی، امیدوار است با تغییر و به چالش کشیدن زبان و معیارهای گرمایش جهانی، سیاست‌گذاران و رهبران صنعت، حقایق تلخ در مورد اتکای جهان به سوخت‌های فسیلی را بهتر درک کنند.

پیرس گفت: با واضح‌تر شدن پیش‌بینی‌های مدل‌های اقلیمی، آسیب‌هایی که به کودکان و نسل‌های آینده وارد می‌کنیم را می‌توان به‌طور فزاینده‌ای به اقدامات ما نسبت داد.

وقتی این ارتباط مستقیم شناخته شود، دیگر نمی‌توان تعهدات انتشار گازهای گلخانه‌ای را نادیده گرفت. این یافته‌ها نشان داد که برای محدود کردن این تعهدات عظیم آینده و نجات جان بسیاری از انسان‌ها، بشریت باید با پیروی از رویکردی تهاجمی‌تر برای بهره‌وری انرژی و انرژی‌های تجدیدپذیر، سوزاندن سوخت‌های فسیلی را در سریع‌ترین زمان ممکن متوقف کند.

بر اساس این تحقیق، سیاست انرژی برای کاهش تغییرات آب‌وهوایی باید در حوزه‌های اصلی زیر اولویت‌بندی شود:

• بهبود حفظ و بهره‌وری انرژی و استفاده منطقی از انرژی، با حمایت برنامه‌های دولت برای مصرف‌کنندگان صنعتی، کشاورزی، حمل‌ونقل، مسکونی و خانگی؛

• جایگزینی کامل سوخت‌های با کربن بالا (زغال‌سنگ، نفت و گاز طبیعی) با سوخت‌های بدون کربن (به‌عنوان مثال، هیدروژن، برق و غیره) از منابع انرژی تجدیدپذیر مانند نیروگاه آبی، بادی، زمین گرمایی، زیست توده و خورشیدی، مقیاس‌بندی و توزیع شده برای ایجاد شبکه‌های قدرت انعطاف‌پذیر؛

• توسعه فن‌آوری برای مدیریت ضایعات کربن و جذب طبیعی و ذخیره CO۲ از جمله ترسیب (جداسازی و ذخیره‌سازی) کربن و کشاورزی احیا کننده و

• جایگزینی یارانه کربن با مالیات کربن.

پیرس اظهار کرد: مسلم است که پیش‌بینی دقیق آینده دشوار است. «قانون ۱۰۰۰ تن» تنها مرتبه‌ای از بهترین تخمین است. تعداد مرگ‌ومیر ناشی از آن شاید بین یک دهم نفر تا ۱۰ نفر در هر ۱۰۰۰ تن خواهد بود. صرف نظر از این، نتیجه نهایی که ما باید سریع عمل کنیم هنوز مثل روز روشن است.

وی در پایان گفت: گرمایش زمین یک موضوع مرگ یا زندگی برای یک میلیارد نفر است. به‌طور تقریبی همه قبول دارند که زندگی هر انسانی مستقل از سن، پیشینه فرهنگی یا نژادی، جنسیت یا منابع مالی ارزشمند است. بنابراین، انتقال انرژی باید تغییر زیادی کند و خیلی سریع‌تر باشد همچنین هم اکنون باید شروع شود.

یافته‌های کنونی حاصل بررسی عمده بیش از ۱۸۰ مقاله از ادبیات علمی، در مجله Energies منتشر شده است.

منبع: فیز

خبرنگار : شاکر