‍ بازیابی هویت ایرانی میان سنگ و سیاست

1404-11-03 15:03:05
بازدید: 590
کد خبر: 000320653
0 زمان مطالعه: 1 دقیقه
‍ بازیابی هویت ایرانی میان سنگ و سیاست

ایران امروز، بیش از هر زمان دیگر، به گفت‌وگو نیاز دارد، نه به نمایش قدرت. آنچه این ملت را سربلند نگاه می‌دارد، نه زانو زدن دشمنی در دو هزار سال پیش، بلکه ایستادگی همین مردم در برابر دشواری‌های امروز است...

خبر نصب مجسمه‌ی «والرین» در میدان انقلاب، در نگاه نخست شاید تنها اقدامی فرهنگی به‌نظر برسد، اما در لایه‌های پنهان خود، نشانه‌ای از تغییر در نگرش فرهنگی و تاریخی مدیران شهری است. تندیسی که قرار است زانو زدن امپراتور روم در برابر شاپور ساسانی را بازنمایی کند، در واقع تلاشی است برای بازگرداندن بخشی از تاریخ ایران به حافظه‌ی عمومی. تاریخی که در سال‌های طولانی، با احتیاط و گاه با فاصله از آن یاد می‌شد.

در دهه‌های گذشته، سیاست فرهنگی کشور نسبت به نمادهای ایران باستان با نوعی پرهیز همراه بود. اشاره به کوروش، داریوش یا حتی نمادهای ساسانی، اغلب با تردید نگریسته می‌شد. اما اکنون، همان دستگاه‌ها و نهادهایی که روزی این نمادها را «دور از ارزش‌های انقلابی» می‌دانستند، با شتابی آشکار در پی احیای آن‌ها برآمده‌اند. مجسمه‌ی والرین، نمادی از همین تغییر نگاه است؛ تغییری که بیش از آن‌که صرفاً زیبایی‌شناختی باشد، نشانه‌ی بازنگری در درک «هویت ایرانی» است...

به‌نظر می‌رسد پس از چهار دهه، مسئولان فرهنگی به این واقعیت رسیده‌اند که جامعه‌ی امروز، هویت خود را در ترکیب میراث تاریخی و باور دینی جست‌وجو می‌کند. مردم، در جست‌وجوی ایران فرهنگی‌اند؛ ایرانی که از گذشته‌اش خجالت نمی‌کشد و از حالش غافل نیست...

با این حال، خطر بزرگ آن است که چنین بازگشتی، به جای بازخوانی اندیشه، به نمایش تبلیغاتی بدل شود. اگر نصب مجسمه‌ی والرین تنها برای نشان دادن قدرت ایران در برابر بیگانگان باشد، از معنا تهی خواهد شد و به شعار تصویری دیگری در میدان تبدیل می‌شود....

میدان انقلاب فقط یک نقطه‌ی ترافیکی نیست؛ حافظه‌ی زنده‌ی مردم است. هر نمادی که در آن نصب می‌شود، معنای اجتماعی و سیاسی دارد. هنر شهری زمانی ارزش دارد که با مردم سخن بگوید، نه اینکه صرفاً بیانیه‌ای از بالا باشد. ایران امروز، بیش از هر زمان دیگر، به گفت‌وگو نیاز دارد، نه به نمایش قدرت. آنچه این ملت را سربلند نگاه می‌دارد، نه زانو زدن دشمنی در دو هزار سال پیش، بلکه ایستادگی همین مردم در برابر دشواری‌های امروز است...

اگر هدف، تقویت غرور ملی است، باید آن را از دلِ زندگی مردم بیرون کشید، نه از میان سنگ و برنز. معلمی که در کلاس سرد، امید می‌کارد، پرستاری که با چشمان خسته جان می‌بخشد، و کارگری که خاموش اما شریف می‌ایستد، همه‌ی آن چیزی‌اند که ایران به آن می‌بالد. مجسمه‌ی واقعی عزت، همین چهره‌های بی‌ادعا هستند...

نصب مجسمه‌ی والرین را می‌توان به فال نیک گرفت، به شرط آن‌که صادقانه باشد. اگر این بازگشت به تاریخ، از سر فهم و پذیرش هویت ملی باشد، قابل تحسین است؛ اما اگر از سر نیاز تبلیغاتی و رقابت‌های نمادین باشد، ارزشی نخواهد داشت. میدان انقلاب به مجسمه‌ای نیاز ندارد که بر خاک زانو زده باشد؛ به اندیشه‌ای نیاز دارد که مردم را به بلند شدن، ساختن و امیدواری فراخواند...‍

مهدی کریمی تفرشی

مدیر مسئول ایونا نیوز

برچسب ها
نظر شما
    هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
تصاویر
صنایع غذایی گلها ایونا تی‌وی
محصولات غذایی هوفر
ستاره غرب آسیا
مرکز فرهنگی منتظر المهدی
بانک ملی
بازگشت به بالا
© کلیه حقوق این وب سایت برای پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز محفوظ است.
website designed by InTen DigitalMarketing Agency , developed by InTen