جنگ ایران در ترازوی رأی‌دهندگان آمریکایی

1405-08-12 13:40:04
بازدید: 111
کد خبر: 000546803
0 زمان مطالعه: 1 دقیقه
جنگ ایران در ترازوی رأی‌دهندگان آمریکایی

از خلیج فارس تا جایگاه‌های سوخت آمریکا، فاصله جنگ و صندوق رأی کوتاه شده است. تصمیم‌های نظامی واشنگتن اکنون در ترازوی هزینه زندگی و اعتماد عمومی سنجیده می‌شوند.

رسید پمپ بنزین، فاکتور خرید مواد غذایی و خبر تازه‌ای از گفت‌وگوهای دوحه، در روز انتخابات آمریکا به یک پرونده سیاسی مشترک تبدیل شده‌اند. هزینه رفت‌وآمد، قیمت خوراک، نگرانی درباره آینده شغل و پرسش از سرانجام مداخله نظامی، میان سیاست خارجی واشنگتن و زندگی داخلی آمریکا پیوندی ملموس برقرار کرده است.

در سیاست آمریکا معمولاً جنگ خارجی با تصاویر عملیات، نشست‌های امنیتی و سخنرانی مقام‌های ارشد روایت می‌شود. انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر اما معیار دیگری پیش کشیده است. برای خانواده‌ای که هر هفته هزینه سوخت خود را محاسبه می‌کند، اهمیت تصمیم نظامی در خلیج فارس می‌تواند در رقم نهایی یک رسید خلاصه شود. جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران که از اواخر فوریه آغاز شد، قیمت انرژی را بالا برده و همراه با تعرفه‌های تجاری دولت ترامپ، بر هزینه حمل‌ونقل و تولید فشار گذاشته است. همه افزایش قیمت‌ها را نمی‌توان تنها به جنگ نسبت داد. تورم پیشین، وضعیت بازار مسکن و سیاست‌های تجاری نیز نقش دارند. بااین‌حال، ورود جنگ به زنجیره قیمت‌ها، آن را از موضوعی دور در سیاست خارجی به پرسشی نزدیک در زندگی آمریکایی‌ها تبدیل کرده است. همین جابه‌جایی، مهم‌ترین ویژگی انتخاباتی جنگ ایران است.

بیشتر بخوانید: رکورد تاریخی رأی‌گیری زودهنگام

تازه‌ترین نظرسنجی رویترز و ایپسوس که دوم نوامبر منتشر شد، نشان می‌دهد ۷۸ درصد رأی‌دهندگان، افزایش هزینه زندگی را مسئله‌ای بسیار مهم یا مهم‌ترین موضوع تصمیم انتخاباتی خود می‌دانند. در همین بررسی، ۴۳ درصد مدیریت این مسئله را به دموکرات‌ها و ۳۲ درصد به جمهوری‌خواهان ترجیح داده‌اند. رضایت از عملکرد ترامپ نیز ۳۲ درصد ثبت شده است. این ارقام به‌تنهایی ثابت نمی‌کنند هر فرد ناراضی از قیمت‌ها مخالف جنگ است، اما زمینه سیاسی اثرگذاری آن را روشن می‌سازند. هنگامی که هزینه زندگی تا این اندازه در تصمیم رأی‌دهندگان وزن پیدا می‌کند، هر اقدام خارجی که بر قیمت انرژی اثر بگذارد، به بخشی از ارزیابی عملکرد دولت تبدیل می‌شود. جنگ در چنین شرایطی حتی بدون حضور مستقیم در پرسش برگه رأی می‌تواند بر گفت‌وگوهای انتخاباتی اثر بگذارد.

زنجیره اقتصادی این اثرگذاری از نفت آغاز می‌شود، اما به جایگاه سوخت محدود نمی‌ماند. نااطمینانی درباره امنیت مسیرهای کشتیرانی و عرضه انرژی، قیمت نفت و فرآورده‌های آن را متأثر می‌کند. گران‌شدن گازوئیل هزینه جابه‌جایی کالا را افزایش می‌دهد و رشد قیمت سوخت و کود شیمیایی فشار بیشتری بر کشاورزی وارد می‌کند. تولیدکننده بخشی از هزینه را جذب می‌کند و بخش دیگری به مصرف‌کننده منتقل می‌شود. به گزارش رویترز در دوم نوامبر، با وجود رشد اقتصادی و نرخ بیکاری نسبتاً پایین، احساس عمومی نسبت به اقتصاد تیره مانده است. قیمت مصرف‌کننده و میانگین دستمزد ساعتی از زمان آغاز دوره تازه ترامپ هر دو حدود ۵٫۵ درصد افزایش یافته‌اند. برای بسیاری از شاغلان، این هم‌زمانی به معنای بهبود اندک قدرت خرید است. تفاوت میان آمار رشد اقتصادی و تجربه روزمره شهروندان، به یکی از دشوارترین مسائل تبلیغاتی دولت بدل شده است.

افکار عمومی درباره خود جنگ نیز در طول ماه‌های گذشته نشانه‌های قابل‌توجهی ارائه کرده است. نظرسنجی ایپسوس در اواخر مارس نشان داد ۶۶ درصد آمریکایی‌ها خواهان پایان سریع‌تر مشارکت نظامی کشورشان بودند، حتی اگر همه اهداف اعلام‌شده واشنگتن تحقق نیابد. در همان نظرسنجی ۷۶ درصد با اعزام نیروی زمینی به ایران مخالفت داشتند. بررسی دیگری در اوت نشان داد ۸۳ درصد پاسخ‌دهندگان انتظار دارند حضور نظامی آمریکا در ارتباط با ایران برای مدتی طولانی ادامه یابد. این داده‌ها از دوره‌های متفاوت گردآوری شده‌اند و نباید به‌جای سنجش تازه روز انتخابات عرضه شوند. اهمیتشان در نشان‌دادن دو نگرانی هم‌زمان است: تمایل به محدودماندن درگیری و تردید درباره نزدیک‌بودن پایان آن. هنگامی که دولت از دستاوردهای نظامی سخن می‌گوید، پرسش بخش بزرگی از جامعه درباره هزینه و مدت ادامه درگیری همچنان باقی می‌ماند.

بااین‌همه، رابطه نارضایتی و رأی پیچیده‌تر از آن است که بتوان از بالا رفتن قیمت بنزین، تغییر خودکار جهت صندوق‌ها را نتیجه گرفت. خبرنگاران رویترز در گفت‌وگو با بیش از دو ده نفر از ساکنان حوزه‌های رقابتی شرق آمریکا دریافتند که بسیاری از شهروندان از گرانی گلایه دارند، اما وفاداری حزبی خود را حفظ کرده‌اند. از میان ده نفری که پیش‌تر به نمایندگان جمهوری‌خواه رأی داده بودند، هشت نفر گفته‌اند بار دیگر از همان نامزدها حمایت می‌کنند. این مصاحبه‌های محدود نماینده کل جامعه آمریکا نیست، ولی تناقض مهمی را آشکار می‌کند. برخی رأی‌دهندگان می‌توانند هم‌زمان از هزینه جنگ ناراضی باشند و ادامه سیاست دولت را در زمینه امنیت ملی ضروری بدانند. گروهی دیگر گرانی را به تصمیم‌های شخص رئیس‌جمهور نسبت می‌دهند و در پی ابراز نارضایتی انتخاباتی‌اند. رأی‌دادن از تقاطع تجربه اقتصادی، هویت سیاسی و برداشت از تهدیدهای امنیتی شکل می‌گیرد.

دولت ترامپ برای دفاع از سیاست خود بر جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای تأکید می‌کند و اختلال در بازار انرژی را هزینه‌ای موقت معرفی کرده است. ایران بر ماهیت صلح‌آمیز برنامه هسته‌ای خود تأکید دارد. اختلاف این دو روایت با محاسبه خانواده‌های آمریکایی درباره هزینه زندگی، فضای کارزار را پیچیده کرده است. ترامپ که پیش‌تر احتمال حمله دوباره پس از انتخابات را مطرح کرده بود، روز دوم نوامبر در پاسخ به پرسشی درباره چنین حمله‌ای گفت که در حال بررسی آن نیست. همان روز از امکان دستیابی به توافق نیز سخن گفت و معاونش از گفت‌وگوهای امیدوارکننده خبر داد. مذاکره‌کنندگان ایرانی نیز با میانجی‌های قطری در تماس بوده‌اند. تغییر لحن رئیس‌جمهور به‌خودی‌خود نشان‌دهنده توافق قریب‌الوقوع نیست، اما قرارگرفتن این مواضع در آخرین ساعات کارزار، اهمیت سیاسی پرونده جنگ را نشان می‌دهد.

بازتاب جنگ در رقابت‌های حزبی یکدست نیست. بخشی از جمهوری‌خواهان از منطق امنیتی کاخ سفید دفاع می‌کنند و بر ضرورت فشار بر ایران تأکید دارند. شماری دیگر، به‌ویژه در حوزه‌های رقابتی، ترجیح می‌دهند تبلیغات خود را بر مالیات، اشتغال و مسائل محلی متمرکز کنند. دموکرات‌ها نیز از پیوند جنگ با افزایش هزینه زندگی و ضرورت نظارت کنگره بر تصمیم‌های نظامی سخن گفته‌اند، هرچند درباره سیاست مطلوب در قبال ایران و حمایت از اسرائیل اختلافاتی درون حزب وجود دارد. این اختلاف‌ها نشان می‌دهد مخالفت با یک عملیات نظامی الزاماً به معنای توافق بر سر سیاست جایگزین نیست. برای رأی‌دهنده آمریکایی، پرسش از مسئولیت تصمیم آغاز جنگ ممکن است از پرسش درباره شیوه پایان‌دادن به آن جدا باشد. هر دو پرسش اما به ارزیابی کارنامه دولت راه پیدا کرده‌اند.

از منظر تاریخی، انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۰۶ یادآور پیوند جنگ و صندوق رأی است. در آن زمان، نارضایتی از جنگ عراق یکی از زمینه‌های شکست جمهوری‌خواهان جورج بوش در رقابت‌های کنگره بود. شرایط امروز از بسیاری جهات متفاوت است. ساختار رسانه‌ای، شکاف حزبی، وضعیت انرژی و قدرت بسیج انتخاباتی تغییر کرده‌اند. مقایسه تاریخی تنها یک نکته را برجسته می‌کند: دولت‌ها نمی‌توانند برای همیشه هزینه عملیات خارجی را از پاسخ‌گویی داخلی جدا نگه دارند. در سال ۲۰۲۶، این پاسخ‌گویی افزون بر پرسش‌های انسانی و امنیتی، از مسیر اقتصاد خانواده‌ها نیز جریان پیدا کرده است. بااین‌حال، نتیجه صندوق‌ها معلول یک عامل واحد نخواهد بود. مهاجرت، خدمات درمانی، حقوق اجتماعی و نگرانی از عملکرد نهادهای سیاسی نیز بر انتخاب افراد اثر می‌گذارند.

در سوی دیگر این معادله، ایران کشوری واقعی با مردمانی است که پیامدهای مستقیم حملات و ناامنی را تجربه کرده‌اند. برای آنان، جنگ پیش از آنکه موضوع نظرسنجی یا قیمت جهانی نفت باشد، با امنیت شهرها، زندگی خانواده‌ها و آینده اقتصادی گره خورده است. فاصله میان تجربه مستقیم جامعه هدف حملات و تجربه غیرمستقیم رأی‌دهنده آمریکایی، وجه اخلاقی پرونده را آشکار می‌کند. بازار سوخت آمریکا می‌تواند هزینه حمله نظامی را به زبان دلار نشان دهد، اما همه آثار انسانی جنگ در هیچ نمودار قیمتی جای نمی‌گیرند. این تمایز در تحلیل انتخاباتی ضروری است، زیرا سنجش پیامد اقتصادی نباید رنج کسانی را که در معرض خود جنگ قرار گرفته‌اند به حاشیه براند. پرسش از مسئولیت سیاست جنگی، هم درباره هزینه‌های داخلی واشنگتن است و هم درباره عواقب تصمیم‌های آن بیرون از مرزها.

امروز رأی‌دهندگان آمریکایی درباره نمایندگان کنگره تصمیم می‌گیرند، اما در حاشیه این تصمیم، معنای گسترده‌تری از مسئولیت سیاسی شکل گرفته است. آیا قدرت نظامی می‌تواند جای خالی یک راه‌حل پایدار دیپلماتیک را پر کند؟ کدام نهاد باید هزینه‌های عملیات را بررسی کند و درباره ادامه آن پاسخ بخواهد؟ خانواده‌ای که از قیمت سوخت شکایت دارد الزاماً با همان زبان از جنگ سخن نمی‌گوید، ولی تجربه او می‌تواند بخشی از پیامدهای تصمیمی باشد که در واشنگتن گرفته شده است. آمار و نظرسنجی‌ها هنوز نتیجه نهایی رأی‌گیری را نشان نمی‌دهند. آنچه اکنون روشن است، ورود کارنامه جنگ علیه ایران به محاسبات سیاسی جامعه آمریکاست. جنگ از میدان نبرد تا سفره خانوار راه یافته و اکنون در برابر داوری صندوق‌های رأی قرار گرفته است.

نظر شما
    هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
تصاویر
صنایع غذایی گلها ایونا تی‌وی
محصولات غذایی هوفر
ستاره غرب آسیا
مرکز فرهنگی منتظر المهدی
بانک ملی
بازگشت به بالا
© کلیه حقوق این وب سایت برای پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز محفوظ است.
website designed by InTen DigitalMarketing Agency , developed by InTen