پنج شنبه، 28 آبان 1405
ایونا فوری

سهم نابرابر از هوای آلوده

1405-08-26 09:48:30
بازدید: 110
کد خبر: 000561401
0 زمان مطالعه: 1 دقیقه
سهم نابرابر از هوای آلوده

دکتر مهدی کریمی تفرشی، پژوهشگر دیپلماسی اجتمعی نوشت: آسمان آلوده برای تمامی شهروندان است، اما سهم همه از خطر یکسان نیست. برای گروهی، ماندن در خانه انتخابی ممکن است و برای گروهی دیگر، نفس کشیدن در هوای آلوده بهای ناگزیر نان‌آوری.

صبح زود، پیش از آنکه خیابان‌های تهران از خودرو پر شوند، رفتگر شهرداری کارش را آغاز کرده است. چند ساعت بعد، راننده تاکسی، پیک موتوری و دست‌فروش نیز در همان هوایی نفس می‌کشند که شاخص آلودگی آن در خبرها هشدارآمیز توصیف می‌شود. در ساختمان‌های اداری، برخی کارکنان امکان کاهش رفت‌وآمد یا برگزاری نشست‌های مجازی را دارند. این تفاوت ظاهراً ساده، یکی از ابعاد کمتر بررسی‌شده بحران آلودگی هوا را آشکار می‌کند. خطر آلودگی در فضای شهر پراکنده است، اما امکانات محافظت از سلامت میان شهروندان به یک اندازه توزیع نشده است.

آلودگی هوا و جغرافیای نابرابری

آلودگی هوا معمولاً با اعداد، نمودارها و رنگ‌های هشداردهنده شناخته می‌شود. شاخص کیفیت هوا وضعیت عمومی را نشان می‌دهد، اما تجربه واقعی شهروندان به مدت حضور در محیط آلوده، نوع فعالیت، شرایط جسمانی و امکانات محافظتی آنان وابسته است. کارگری که ساعت‌ها در فضای باز فعالیت می‌کند، با کارمندی که بیشتر روز را در محیط بسته می‌گذراند، میزان مواجهه متفاوتی دارد. خانواده‌ای که نزدیک بزرگراه پرتردد زندگی می‌کند نیز ممکن است شرایط متفاوتی از ساکنان محله‌ای کم‌ترافیک داشته باشد.

در روزهای اخیر، کارگروه اضطرار آلودگی هوای تهران محدودیت‌هایی برای تردد خودروها، فعالیت واحدهای آلاینده و عملیات عمرانی تصویب کرده است. این تصمیم‌ها ضرورت مداخله فوری را نشان می‌دهند، اما پرسشی اساسی باقی می‌ماند. شهروندانی که معیشتشان به حضور در خیابان وابسته است، چگونه باید از سلامت خود محافظت کنند؟

وقتی نان‌آوری با خطر همراه می‌شود

برای بسیاری از مشاغل خدماتی، حضور فیزیکی بخشی جدایی‌ناپذیر از کار است. راننده تاکسی، کارگر نظافت شهری و فروشنده دوره‌گرد نمی‌توانند فعالیت خود را به فضای مجازی منتقل کنند. کاهش ساعات کار نیز ممکن است به معنای کاهش مستقیم درآمد باشد. فردی که اجاره خانه و مخارج خانواده را بر عهده دارد، هنگام دریافت هشدار آلودگی هوا با مسئله‌ای فراتر از یک توصیه بهداشتی روبه‌رو می‌شود.

مسئولیت حفاظت از سلامت باید در ساختار روابط کاری نیز تعریف شود. تأمین تجهیزات حفاظتی مناسب، ایجاد امکان استراحت در محیط‌های سرپوشیده و تنظیم ساعات فعالیت بر اساس شدت آلودگی، اقداماتی عملی هستند. برای شاغلان مستقل و روزمزد نیز حمایت‌های متناسب اهمیت دارد. زیرا توقف اجباری فعالیت بدون جبران بخشی از درآمد، می‌تواند مشکلات معیشتی تازه‌ای ایجاد کند.

محله‌هایی با سهم بیشتر از دود

نابرابری در مواجهه با آلودگی هوا به محل سکونت نیز مربوط می‌شود. نزدیکی خانه‌ها به بزرگراه‌ها، پایانه‌های حمل‌ونقل و فعالیت‌های صنعتی می‌تواند کیفیت محیط زندگی را تحت تأثیر قرار دهد. خانواده‌های برخوردار معمولاً انتخاب‌های بیشتری برای محل سکونت دارند، درحالی‌که برخی خانوارهای کم‌درآمد ناچارند میان هزینه مسکن و کیفیت محیط زندگی مصالحه کنند.

این مسئله اهمیت عدالت محیط‌زیستی را برجسته می‌کند. توسعه فضای سبز، کنترل منابع آلاینده و نظارت بر فعالیت‌های صنعتی باید با توجه به وضعیت محله‌های آسیب‌پذیر انجام شود. انتشار اطلاعات دقیق درباره کیفیت هوای مناطق مختلف نیز می‌تواند به شناسایی نقاط پرخطر و تخصیص مؤثرتر منابع کمک کند.

کودکان و سالمندان در معرض تصمیم‌های بزرگسالان

کودکان، سالمندان و افراد دارای بیماری‌های قلبی و تنفسی در برابر آلودگی هوا به مراقبت بیشتری نیاز دارند. تصمیم درباره فعالیت مدارس و خدمات عمومی باید با در نظر گرفتن وضعیت این گروه‌ها اتخاذ شود. تعطیلی مدارس ممکن است مواجهه دانش‌آموزان با آلودگی را کاهش دهد، اما برای خانواده‌هایی که امکان مراقبت از فرزند در خانه ندارند، دشواری‌هایی ایجاد می‌کند.

بهبود کیفیت هوای محیط‌های آموزشی، توسعه خدمات مراقبتی و اطلاع‌رسانی دقیق به خانواده‌ها، بخشی از مسئولیت نهادهای عمومی است. تصمیم‌های اضطراری نیز باید بر پایه داده‌های معتبر و ارزیابی پیامدهای بهداشتی و اجتماعی اتخاذ شوند.

از مدیریت بحران تا حق برخورداری از هوای سالم

محدودیت‌های ترافیکی و توقف موقت فعالیت‌های آلاینده، ابزارهایی برای کاهش خطر در روزهای بحرانی هستند. استمرار آلودگی ضرورت اصلاحات ساختاری را یادآوری می‌کند. نوسازی ناوگان حمل‌ونقل عمومی، توسعه حمل‌ونقل پاک، نظارت بر معاینه فنی خودروها، کنترل آلاینده‌های صنعتی و ارتقای کیفیت سوخت باید در برنامه‌های بلندمدت جایگاه مشخص داشته باشند.

سنجش موفقیت این سیاست‌ها نیز اهمیت دارد. شهروندان باید بدانند اجرای هر برنامه چه تأثیری بر کاهش انتشار آلاینده‌ها داشته و کدام دستگاه مسئول تحقق اهداف تعیین‌شده است. انتشار گزارش‌های عملکرد، همراه با مشارکت دانشگاه‌ها، نهادهای تخصصی و سازمان‌های مردم‌نهاد، می‌تواند پاسخگویی و کیفیت تصمیم‌ها را تقویت کند.

مسئولیت اجتماعی در هوایی مشترک

استفاده کمتر از خودروی شخصی، نگهداری صحیح وسایل نقلیه و رعایت محدودیت‌های اعلام‌شده، بخشی از مشارکت شهروندان در کاهش آلودگی است. اثرگذاری این رفتارها به وجود امکانات جایگزین نیز وابسته است. شهروندی که به حمل‌ونقل عمومی ایمن و منظم دسترسی ندارد، برای تغییر الگوی رفت‌وآمد با محدودیت بیشتری روبه‌روست. مسئولیت‌پذیری اجتماعی زمانی تقویت می‌شود که سیاست‌های عمومی امکان انتخاب رفتار سالم‌تر را فراهم کنند.

هوای سالم از بنیادی‌ترین نیازهای زندگی شهری است. شهری که بخشی از ساکنانش برای تأمین معاش ناچار به تحمل مواجهه طولانی با آلودگی هستند، با مسئله‌ای فراتر از مدیریت ترافیک روبه‌روست. عدالت اجتماعی در این شهر به معنای توجه به تفاوت امکانات محافظت از سلامت است. موفقیت واقعی زمانی حاصل می‌شود که کارگر، راننده، کودک و سالمند نیز بتوانند بدون تحمل هزینه‌ای نابرابر، از حق مشترک خود برای نفس کشیدن در هوایی سالم برخوردار باشند.

نظر شما
    هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
تصاویر
صنایع غذایی گلها ایونا تی‌وی
محصولات غذایی هوفر
ستاره غرب آسیا
مرکز فرهنگی منتظر المهدی
بانک ملی
بازگشت به بالا
© کلیه حقوق این وب سایت برای پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز محفوظ است.
website designed by InTen DigitalMarketing Agency , developed by InTen