فیلمبردار فیلم تایتانیک

راسل کارپنتر(Russell Carpenter) یک فیلمبردار آمریکایی است که به دلیل همکاری با کارگردانانی چون جیمز کامرون، رابرت لوکتیک و مک جی شناخته شده است. او برنده جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری برای فیلم تایتانیک در سال 1997 شد و با این جایزه توانست به شهرت فراوانی دست پیدا کند. بسیاری از کارهای او در لیست فیلم‌های پرفروش بوده است، از جمله فیلم های هدف سخت (1993)، دروغ‌های حقیقی (1994)، فرشتگان چارلی (2000) و دنباله آن، فرشتگان چارلی سری زدن به سیم آخر (2003)، مرد مورچه‌ای (2015) و آواتار سری راه آب (2023). فیلمبرداری مستند او شامل جورج هریسون: زندگی در دنیای مادی به کارگردانی مارتین اسکورسیزی است. این فیلم شش نامزدی در شصت و چهارمین دوره جوایز پرایم تایم امی، از جمله فیلمبرداری برجسته برای برنامه نویسی غیرداستانی برای تیم فیلمبرداری به دست آورد. در سال 2018 راسل کارپنتر جایزه یک عمر دستاورد انجمن سینماگران آمریکا را دریافت کرد.

درباره راسل کارپنتر

راسل کارپنتر نوه یک مهندس صدای فیلم  بود که در سال ۱۹۵۰ در ون نویس کالیفرنیا در یک خانواده شش نفره به دنیا آمد. پس از طلاق والدینش در سال ۱۹۶۰ او به همراه مادر و سه خواهر و برادر خود به اورنج کانتی نقل مکان کرد.

پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان ون نویز، در دانشگاه ایالتی سن دیگو برای تحصیل در رشته کارگردانی تلویزیون ثبت نام کرد. اما بعدها رشته خود را به انگلیسی تغییر داد. او برای پرداخت هزینه مدرسه در یک کانال پخش عمومی محلی کار کرد و در آنجا فنون فیلم سازی مستند را آموخت. پس از فارغ التحصیلی، به اورنج کانتی بازگشت و در آنجا فیلم های آموزشی و مستند ساخت.

کارپنتر با دونا الن کنراد (Donna Ellen Conrad) ازدواج کرده و دارای یک پسر به نام گراهام و یک پسرخوانده به نام زاک سلبرت است. کارپنتر هم اکنون عضو انجمن سینماگران آمریکاست.

حرفه راسل کارپنتر

راسل کارپنتر بیشتر به‌خاطر کارهای اولیه‌اش در سینمای ژانر وحشت و همکاریش با کارگردان‌ هایی چون جیمز کامرون، مک‌جی و رابرت لوکتیک شناخته می‌شود. اولین پروژه بزرگ او به عنوان مدیر فیلمبرداری در فیلم بانوی سفیدپوش بود. پس از آن فیلمبرداری فیلم مخلوقات ۲ سری غذای اصلی به نویسندگی و کارگردانی میک گریس را برعهده گرفت. لس آنجلس تایمز از این فیلم انتقاد کرد اما فیلمبرداری کارپنتر را ستود.

کارپنتر پیش از این به عنوان مدیر فیلمبرداری در بسیاری از فیلم‌های ترسناک کم‌هزینه مانند Sole Survivor و Cameron's Closet کار کرده بود. او در سال ۱۹۸۳ فیلم جادوگر سرعت و زمان را ساخت که یک فیلم مملو از جلوه های ویژه به کارگردانی مایک جیتلوف بود. اولین فیلم استودیویی مهم او مخلوقات ۲ سری غذای اصلی بود. دو سال بعد او اولین فیلم علمی تخیلی خود یعنی بحران خورشیدی، و اولین فیلم اکشن خود یعنی حکم مرگ را با بازی ژان کلود ون دام ساخت. پس از فیلمبرداری چندین قسمت از مجموعه تلویزیونی سال های شگفت انگیز او در فیلم مرد چمن زن کار کرد.

کارپنتر با جیمز کامرون در طول تولید فیلم اکشن هدف سخت به کارگردانی جان وو ملاقات کرد، که او را بر اساس کارش در فیلم بانوی سفید پوش برای فیلمبرداری کمدی اکشن دروغ های واقعی در سال 1994 با آرنولد شوارتزنگر و جیمی لی کرتیس استخدام کرد. همکاری بعدی آنها یعنی فیلم تایتانیک توانست 11 جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین فیلمبرداری را در سال 1997 به ارمغان آورد. کارپنتر در تایتانیک به 9 جایزه و نامزدی جایزه بفتا دست پیدا کرد. کارپنتر با جیمز کامرون بعدها دوباره در آواتار 2 یعنی سری راه آب و آواتار3 همکاری کردند و همچنان این همکاری ادامه دارد. راسل کارپنتر جایزه یک عمر دستاورد ASC  را در سال 2018 به دست آورد و با این جایزه توانست به افتخارات خود بیفزاید.

جلوه های بصری فیلم تایتانیک

سازندگان فیلم از انواع جلوه ها برای ایجاد ظاهر کشتی و غرق شدن آن استفاده کردند. به عنوان مثال آن ها یک مدل در مقیاس بزرگ از کشتی ساختند که برای بسیاری از نماهای بیرونی و همچنین برای صحنه های غرق شدن استفاده می شد. آن ها همچنین یک پلت فرم هیدرولیکی ساختند که می توانست کشتی را در زوایای مختلف کج کند و احساس غرق شدن کشتی را ایجاد کند.

تصاویر کامپیوتری یا (Computer-generated imagery)CGI : تصاویر کامپیوتری یا همان CGI به طور گسترده در فیلم برای تقویت جلوه های عملی و ایجاد عناصر دیگر مانند اقیانوس، ستاره ها و برخی از عناصر پس زمینه استفاده شد. CGI همچنین برای ایجاد عکس های پیچیده تر، مانند شات شکستن کشتی به وسط استفاده شد.

تکنیک های فیلمبرداری: سازندگان فیلم از تکنیک های مختلف فیلمبرداری برای ایجاد ظاهر و احساس فیلم استفاده کردند. به عنوان مثال، آن ها از صفحه سبز برای ایجاد توهم حضور شخصیت ها روی عرشه کشتی در حین حرکت استفاده کردند و از موشن کپچر برای ثبت حرکات و بیان بازیگران استفاده کردند.

مخازن آب: سازندگان فیلم از مخازن بزرگ آب برای فیلمبرداری بسیاری از صحنه هایی که در آب می گذرد، استفاده کردند. آن ها مخزن عظیمی ساختند که می توانست 17 میلیون گالن آب را در خود جای دهد و از تانک های کوچکتر برای عکس های نزدیک و صحنه های دیگر استفاده کردند.

فیلمبرداری تایتانیک به طور کامل در لوکیشن وسط اقیانوس فیلمبرداری شد. کارگردان فیلم یعنی جیمز کامرون، تیمی از غواصان داشت که غرق شدن واقعی تایتانیک را بررسی کردند تا به او کمک کنند تا ظاهر و فضای داخلی کشتی را با دقتی باورنکردنی بازسازی کند. او همچنین از ترکیبی از تصاویر تولید شده توسط کامپیوتر و جلوه های عملی، از جمله ساخت مجموعه ای عظیم که نمای بیرونی و داخلی کشتی را بازسازی می کرد، استفاده کرد.

پس از اینکه کالب دشانل عکاسی بخش هایی از تایتانیک را تکمیل کرد، کارپنتر به تولید مجموعه استودیو فاکس باجا در روزاریتو مکزیک پیوست، جایی که تمام سکانس‌های کشتی در آن فیلمبرداری می‌شد. علیرغم اینکه کمتر از سه هفته وقت داشت تا برای تولید این فیلم فوق العاده پیچیده آماده شود، فیلمبردار تصمیم گرفت که با تجربیات قبلی که با جیمز کامرون و همچنین پیوندهای حرفه ای قوی که با تیم دوربین خود ایجاد کرده بود، شکاف ها را پر کند. کارپنتر می گوید: اگر گروهی برای مدت طولانی با یک مدیر عکاسی کار کنند، راه‌حل‌های مورد علاقه او برای هر مشکلی را می‌دانند. همچنین مهم تر از همه این است که بیشتر افرادی که من به فیلمبرداری آوردم قبلا با جیم کار کرده بودند، بنابراین آنها می دانستند که چه خواسته های جسمی و روحی از آن ها می‌شود. من قصد نداشتم افراد آزمایش نشده ای را وارد این فیلم کنم.

کامرون با کمک اپراتور دوربین جیمی مورو توانست به خوبی از پس فیلمبرداری تایتانیک برآید. کارپنتر درباره فیلم می گوید: هرچقدر که این فیلم بسیار چالش برانگیز بود، من از صحنه‌های آن احساس خوشحالی می‌کردم. این یک فرصت عالی برای نشان دادن آثاری بود که حساس‌تر از فیلم‌های اکشنی که در گذشته انجام داده‌ام. تایتانیک را به‌عنوان یک چالش و گواهی بر استعدادها و انگیزه‌های رویایی جیم به یاد می‌آورم، اما شاید مهم‌تر این است که به یاد بیاورم که در تمام آن گروهی از خدمه با استعداد و متعهد از من حمایت می‌کردند.

خلاصه فیلم تایتانیک

زمان داستان فیلم در سال 1912 است و روایتگر داستان، یک هنرمند جوان به نام جک داوسن (با بازی لئوناردو دی‌کاپریو) است که در سفر به آمریکا با کشتی معروف تایتانیک آشنا می‌شود. او در کشتی تایتانیک عاشق دختری ثروتمند به نام روز دوآل (با بازی کیت وینسلت) می‌شود. داستان عشق آنها در کنار وقایع تاریخی حادثه غرق شدن کشتی تایتانیک روایت می‌شود.

تایتانیک در 19 دسامبر 1997 منتشر شد. این فیلم به خاطر جلوه های بصری، بازیگران،  کارگردانی، موسیقی، فیلمبرداری و داستانش مورد تحسین قرار گرفت. در میان جوایز دیگر، نامزد 14 جایزه اسکار و برنده 11 جایزه از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد. فیلم تایتانیک از لحاظ بیشترین جوایز اسکار دریافتی با فیلم بن هور (1959) و فیلم ارباب حلقه ها3 در یک جایگاه قرار دارند و هر سه فیلم توانسته اند با 11 اسکار بیشترین دریافت کننده جایزه اسکار باشند.

تایتانیک با فروش اولیه جهانی بیش از 1.84 میلیارد دلار، اولین فیلمی بود که به مرز میلیارد دلار رسید. این فیلم پردرآمدترین فیلم تمام دوران بود تا اینکه فیلم بعدی کامرون یعنی فیلم آواتار در سال 2010 از آن پیشی گرفت. درآمد حاصل از اکران اولیه فیلم تایتانیک در سینما، فروش ویدیو و موسیقی متن فیلم و حقوق پخش در ایالات متحده بیش از 3.2 میلیارد دلار بود. تعدادی از اکران های مجدد، مجموع فروش جهانی فیلم را به 2.264 میلیارد دلار رسانده است و آن را تبدیل به دومین فیلمی با فروش بیش از 2 میلیارد دلاری در سراسر جهان پس از آواتار کرده است. کتابخانه کنگره ایالات متحده در سال 2017 این فیلم را برای نگهداری در فهرست ملی فیلم به دلیل داشتن اهمیت فرهنگی، تاریخی و زیبایی شناختی انتخاب کرد.

خبرنگار : شاکر