قصه‌ی پلی که جان تازه‌ای به کوچ داد

1404-11-03 15:03:05
بازدید: 227
کد خبر: 000136566
0 زمان مطالعه: 1 دقیقه
قصه‌ی پلی که جان تازه‌ای به کوچ داد

برای سال‌ها، صدای جیرجیر آهن‌های زنگ‌زده و سوت باد در گوشه‌ی دهانه‌ی گرگر، طنین وحشت را در جان عشایر می‌نشاند. حالا اما، پلی تازه بر شانه‌های صخره‌های کهن قد علم کرده؛ پلی که قصه‌ی رنج را به پایان می‌برد و آغاز قصه‌ای تازه می‌شود.

به گزارش پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز (ایونا ) به نقل از خبرگزاری فارس :دزفول؛ صبح هنوز به نیمه‌ی راه نرسیده بود که کاروان کوچ عشایر با وزش نسیمی خنک از دامنه‌های زاگرس به آرامی حرکت می‌کرد. در هوای سبک و سرد اردیبهشت، بوی خوش خاک خیس و علف‌های کوهی در فضا پیچیده بود. صدای زنگ شترها در دل سکوت کوهستان طنین می‌انداخت و گله‌ها به نرمی در میان سنگلاخ‌ها پیش می‌رفتند.در دل این منظره‌ی بکر، چیزی چون زخمی قدیمی، در کنار رودخانه بختیاری خودنمایی می‌کرد؛ «گرگر». سازه‌ای ابتدایی، طنابی پوسیده و سبدی لرزان که سال‌ها پل ارتباطی عشایر شمال خوزستان و لرستان بود. آنجا، روی خاک داغ و پرگرد، کنار پایه‌های زنگ‌زده‌ی گرگر، قبرستان کوچکی بود. قبرهایی بی‌نام، که هرکدام را قصه‌ای از سقوط، دلشکستگی و وداع جاودانه با ایل و زندگی می‌دانستند.طاهره بانو، پیرزنی از طایفه‌ی بابادی، گوشه‌ی قبرستان نشسته بود. چادرش را محکم‌تر دور خود پیچید و با صدایی گرفته گفت: «اینجا هر سنگ، هر خاک، شاهد اشک‌های مادرانیه که بچه‌هاشون رو وسط آب از دست دادن... گرگر دل ما رو خون کرده بود.»

خبرنگار : مولوی

نظر شما
    هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
تصاویر
صنایع غذایی گلها ایونا تی‌وی
محصولات غذایی هوفر
ستاره غرب آسیا
مرکز فرهنگی منتظر المهدی
بانک ملی
بازگشت به بالا
© کلیه حقوق این وب سایت برای پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز محفوظ است.
website designed by InTen DigitalMarketing Agency , developed by InTen