نقد فیلم سینمایی “تهران کنارت”

1405-03-25 09:22:30
بازدید: 348
کد خبر: 000496943
0 زمان مطالعه: 1 دقیقه
نقد فیلم سینمایی “تهران کنارت”

دکتر مهدی کریمی تفرشی، تهیه کننده نام آشنای سینمای ایران نوشت: فیلم «تهران، کنارت» به کارگردانی علی بهراد، تصویری متفاوت از تهران و زندگی در دل این کلان‌شهر ارائه می‌دهد. اثری در فضای سینمای مستقل که با تکیه بر اتمسفر، روابط انسانی و روایت‌های خرده‌پیرنگ، مخاطب را به تماشای لایه‌های پنهان زندگی شهری دعوت می‌کند.

فیلم «تهران، کنارت»، به کارگردانی و نویسندگی علی بهراد (که پس از کش‌وقوس‌های فراوان و توقیف به اکران رسید)، اثری است که باید آن را در دسته «سینمای مستقل و تجربی» ایران طبقه‌بندی کرد.

فیلم از منظر اتمسفر و جغرافیا، تهران را به مثابه یک شخصیت فرض نموده است.

اولین چیزی که در «تهران، کنارت» جلب توجه می‌کند، نگاه غیرتوریستی و در عین حال ستایش‌گرانه به شهر تهران است. علی بهراد در این فیلم، تهران را نه به عنوان یک لوکیشن، بلکه به عنوان یک «شخصیت سوم» میان کاراکترها قرار می‌دهد. شهر در این فیلم، موجودی زنده، شلوغ، بی‌رحم و در عین حال پناهگاه است. کارگردان به خوبی توانسته پیوند میان وضعیت روانی آدم‌ها و زیست‌شهری‌شان را برقرار کند.

ساختار روایی فیلمنامه «تهران، کنارت» از روایت‌های کلاسیک و مرسوم (شاه‌پیرنگ) فاصله می‌گیرد. ما با یک درام خرده‌پیرنگ مواجه هستیم که تکیه اصلی‌اش بر «موقعیت» و «اتمسفر» است تا «قصه».

تعلیق درونی: بخش زیادی از فیلم بر پایه نگفته‌ها پیش می‌رود. بهراد آگاهانه اطلاعات را قطره‌چکانی به مخاطب می‌دهد تا او را در وضعیت تعلیقِ حسی نگه دارد.

توقیف و تأثیر آن: نکته‌ای که به عنوان منتقد نباید از آن غافل شد، تأثیر توقیف بر فیلم است. گاهی حس می‌شود برخی پرش‌های روایتی یا لکنت‌ها در بیان مفصلِ روابط، ناشی از جرح و تعدیل‌هایی است که فیلم برای رسیدن به اکران متحمل شده، اما کارگردان توانسته این نقیصه را به حساب «ابهام هنری» فیلم بگذارد.

بازیگری در این فیلم به گونه رئالیسم و ملموس نشان داده شده است.

بازی روان و به‌شدت باورپذیر آناهیتا افشار و علی شادمان را می‌توان از نکات جذاب فیلم برشمرد.

در این فیلم، بازی‌ها بسیار کنترل‌شده و به دور از اغراق‌های تئاتری است. بازیگران مکمل (که عمدتاً چهره‌های کمتر شناخته‌شده یا بازیگران تئاتر هستند) به خوبی در بافت واقع‌گرایانه فیلم حل شده‌اند.

قدرت بازی‌ها در این است که مخاطب حس نمی‌کند در حال تماشای یک «نمایش» است؛ بلکه گویی در حال «پاییدن» زندگی خصوصی دو نفر در گوشه‌ای از این کلان‌شهر است. شیمی بین شخصیت‌ها (به‌ویژه در لحظات سکوت) یکی از نقاط قوت فیلم است.

در کارگردانی و فرم بصری، علی بهراد نشان داده که به «میزانسن‌های پویا» در فضاهای محدود علاقه دارد. استفاده از عمق میدان، قاب‌بندی‌هایی که گاهی شخصیت‌ها را در تنگنای محیط قرار می‌دهند و استفاده هوشمندانه از صداهای محیطی شهر، باعث شده فیلم از نظر تکنیکی یک سر و گردن از آثار هم‌رده‌اش (در سینمای مستقل) بالاتر باشد.

نورپردازی فیلم، بازتابی از تضادهای درونی شخصیت‌هاست؛ تلفیقی از نورهای سرد شهری و گرمای لرزانِ روابط انسانی.

در نقد ساختاری فیلم، می‌توان لبه تیغِ ملال را در ساختار فیلم احساس نمود.

بزرگ‌ترین چالش فیلم برای مخاطب عام، «ریتم» آن است. «تهران، کنارت» فیلمِ شتاب نیست. فیلمِ درنگ است. کارگردان گاهی آن‌قدر در ثبت لحظات ناتورالیستی و جزئیات محیطی غرق می‌شود که ممکن است مخاطبی را که به دنبال فراز و فرودهای دراماتیک است، خسته کند. این فیلم نیاز به «صبر» دارد.

چرا فیلم توقیف شد؟ (تحلیل فرامتنی)

دلیل توقیف فیلم را نباید صرفاً در مسائل سیاسی جستجو کرد، بلکه بیشتر به «سبک زندگی» و «روابط آزادانه‌تر» کاراکترها برمی‌گردد که با استانداردهای رسمی سینمای ایران در زمان تولید متفاوت بود. نمایش تنهایی، روابط خارج از چارچوب‌های کلیشه‌ای و تصویری خاکستری از اخلاقیات، عواملی بودند که فیلم را مدتی به محاق بردند.

استفاده از ترانه خواننده لس‌آنجلسی و غیرمجاز نیز هم از عوامل جذابیت شنیداری در کنار بصری است و هم ممکن است از موارد توقیف فیلم باشد.

از نقاط قوت و مشخصه بارز فیلم می‌توان به: بازتعریف هویت شهر تهران در سینما، پرهیز از شعارزدگی و نمایش صادقانه روابط انسانی اشاره نمود.

همچنین کارگردانی بصری دقیق و اتمسفرساز نیز از نکات قابل‌تأمل فیلم است.

و از نقاط ضعف فیلم می‌توان کندی ریتم در پرده دوم، گنگی بیش از حد در برخی از انگیزه‌های شخصیت‌ها و پایان‌بندی که ممکن است برای همه راضی‌کننده نباشد را عنوان نمود.

«تهران، کنارت» برای کسانی که به سینمای پرویز شهبازی یا آثار متأخر مانی حقیقی (در لایه‌های رئالیستی) علاقه دارند، یک تجربه لذت‌بخش است. این فیلمی است که بعد از تمام شدن، در ذهن مخاطب ادامه می‌یابد و او را وادار می‌کند به خیابان‌هایی که هر روز از آن‌ها رد می‌شود، جور دیگری نگاه کند.

برای کسانی که به زندگی رئال علاقه دارند و روزمرگی‌های معمولی جوانان امروزه برایشان جذاب می‌باشد، دیدن این فیلم توصیه می‌شود.

 

نظر شما
    هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
تصاویر
صنایع غذایی گلها ایونا تی‌وی
محصولات غذایی هوفر
ستاره غرب آسیا
مرکز فرهنگی منتظر المهدی
بانک ملی
بازگشت به بالا
© کلیه حقوق این وب سایت برای پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز محفوظ است.
website designed by InTen DigitalMarketing Agency , developed by InTen