ایونا گزارش می دهد؛

پایان «وفاق» یا آغاز برائت سیاسی؟

1404-11-03 15:03:05
بازدید: 423
کد خبر: 000372120
0 زمان مطالعه: 1 دقیقه
پایان «وفاق» یا آغاز برائت سیاسی؟

نشست علنی مجلس در ۳۰ آذرماه، فقط یک جلسه پارلمانی نبود؛ صحنه‌ای بود برای اعلام یک چرخش سیاسی معنادار. محمدباقر قالیباف این‌بار نه در قامت شریک دولت، بلکه در نقش ناظری سخت‌گیر ظاهر شد؛ لحنی تند، هشدارهایی صریح و تهدید به فعال‌سازی ابزار استیضاح؛ مجلس دیگر قرار نیست هزینه ناکارآمدی دولت را بپردازد.

فاصله‌گذاری حساب‌شده از پاستور

به گزارش خبرنگار سیاسی ایونا، رفتار سیاسی قالیباف در هفته‌های اخیر نشان می‌دهد او آگاهانه در حال ترسیم خط فاصل میان خود و عملکرد دولت است. اگرچه در آغاز کار دولت، رئیس مجلس از ایده «وفاق» دفاع می‌کرد و مجلس دوازدهم با رأی اعتماد نسبتا کم‌حاشیه کابینه دولت را همراهی کرد، اما فشار فزاینده افکار عمومی ناشی از بحران‌های اقتصادی و معیشتی، معادله را تغییر داده است.
قالیباف اکنون بیش از آنکه در پی حفظ همگرایی باشد، به دنبال حفظ سرمایه سیاسی خود است؛ سرمایه‌ای که در صورت تداوم وضع موجود، می‌تواند به‌سرعت فرسوده شود.

هشدار بی‌سابقه؛ استیضاح روی میز

سخنان قالیباف در صحن علنی، فراتر از یک تذکر آیین‌نامه‌ای بود. او ترمیم کابینه را نه یک توصیه، بلکه «ضرورت فوری» خواند و صراحتاً اعلام کرد که در صورت ادامه روند فعلی، مجلس از ابزارهای نظارتی خود از جمله استیضاح استفاده خواهد کرد.
این لحن تحکم‌آمیز، نشانه‌ای از تغییر موازنه میان بهارستان و پاستور است؛ تغییری که می‌تواند به پایان دوره‌ای از مدارا و آغاز فصل جدیدی از تقابل نهادی تعبیر شود.

برائت سیاسی؛ هزینه‌ها را دولت بپردازد

در تحلیل کلان، این موضع‌گیری‌ها را می‌توان تلاشی برای «برائت سیاسی» دانست. قالیباف نمی‌خواهد در افکار عمومی به عنوان شریک ناکارآمدی‌های دولت شناخته شود. او با بازسازی چهره نظارتی مجلس و برجسته‌سازی نقش کنترلی خود، می‌کوشد حسابش را از سرنوشت اجرایی دولت جدا کند. این راهبرد، به‌ویژه برای سیاستمداری که سابقه حضور در رقابت‌های ریاست‌جمهوری را دارد، معنایی فراتر از یک تاکتیک مقطعی دارد.

پایان ماه عسل «وفاق»

روابط گرم ابتدایی میان مجلس دوازدهم و دولت، حالا نشانه‌های فرسایش را بروز داده است. طرح استیضاح وزرای اقتصادی، انتقادهای تند نسبت به برخی انتصابات در معاونت‌های ریاست‌جمهوری و افزایش فاصله‌گذاری‌های رسانه‌ای، همگی گواه آن است که «وفاق» جای خود را به «مرزبندی علنی» داده است. قالیباف به نظر می‌رسد دریافته که ادامه حمایت بی‌قید و شرط، بیش از آنکه سود سیاسی داشته باشد، هزینه‌ساز شده است.

چرخش اخیر رئیس مجلس را نباید صرفاً در چارچوب مدیریت جلسات پارلمانی دید. این تغییر لحن، پیامی چندلایه به جریان‌های سیاسی است: قالیباف در حال بازچینی موقعیت خود برای معادلات آینده قدرت است.
ایستادن در جایگاه منتقد دولت، نه‌تنها امکان فاصله گرفتن از مسئولیت وضعیت فعلی را فراهم می‌کند، بلکه او را به عنوان بازیگری مستقل و ناظر معرفی می‌کند؛ نقشی که می‌تواند در ماه‌های پیش‌رو، وزن سیاسی تازه‌ای به او بدهد.

آنچه امروز در رفتار و گفتار محمدباقر قالیباف دیده می‌شود، بیش از هر چیز نشانه پایان یک دوره همگرایی کم‌هزینه و آغاز مرحله‌ای پرتنش‌تر در سیاست ایران است.

خبرنگار : عاروان

نظر شما
    هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
تصاویر
صنایع غذایی گلها ایونا تی‌وی
محصولات غذایی هوفر
ستاره غرب آسیا
مرکز فرهنگی منتظر المهدی
بانک ملی
بازگشت به بالا
© کلیه حقوق این وب سایت برای پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز محفوظ است.
website designed by InTen DigitalMarketing Agency , developed by InTen