سواد در عصر هوش مصنوعی

1405-06-24 14:17:50
بازدید: 112
کد خبر: 000528840
0 زمان مطالعه: 1 دقیقه
سواد در عصر هوش مصنوعی

دکتر مهدی کریمی تفرشی، پژوهشگر دیپلماسی اجتماعی نوشت: هوش مصنوعی با سرعت وارد زندگی روزمره شده و تعریف سواد را از خواندن و نوشتن به توانایی فهم، تحلیل و تشخیص درست اطلاعات گسترش داده است.

سواد در هر دوره‌ای متناسب با ابزارها، نیازها و پیچیدگی‌های زندگی اجتماعی تغییر کرده است. زمانی توانایی خواندن و نوشتن مهم‌ترین نشانه سواد به شمار می‌آمد، سپس مهارت استفاده از رایانه و اینترنت به این تعریف افزوده شد و امروز هوش مصنوعی مرحله تازه‌ای از این تحول را رقم زده است. انسان معاصر در چند ثانیه به حجم گسترده‌ای از اطلاعات دسترسی پیدا می‌کند، متن می‌نویسد، تصویر تولید می‌کند، ترجمه انجام می‌دهد، داده‌ها را بررسی می‌کند و برای بسیاری از پرسش‌های روزمره پاسخ آماده دریافت می‌کند. چنین تغییری مفهوم سواد را از مهارت استفاده از ابزار به توانایی فهم و ارزیابی خروجی ابزارها نزدیک کرده است.

زندگی روزمره نخستین میدان این تحول به شمار می‌رود. دانش‌آموز برای جست‌وجوی یک موضوع درسی از هوش مصنوعی کمک می‌گیرد، کارمند برای تنظیم یک گزارش از آن استفاده می‌کند، خانواده‌ها برای دریافت اطلاعات درباره موضوعات مختلف به سراغ ابزارهای هوشمند می‌روند و صاحبان کسب‌وکار برای تولید محتوا و تحلیل بازار از ظرفیت‌های تازه بهره می‌گیرند. بسیاری از فعالیت‌هایی که زمانی به جست‌وجوی طولانی در کتاب‌ها، سایت‌ها یا منابع مختلف نیاز داشتند، امروز با چند فرمان ساده انجام می‌شوند. همین تغییر، ارزش مهارت پرسیدن را افزایش داده است. کیفیت پرسش، میزان اطلاعاتی که کاربر در اختیار ابزار قرار می‌دهد و توانایی بررسی پاسخ، بر کیفیت نتیجه تأثیر مستقیم دارد.

اکنون نسل جدید با جهانی متفاوت از تجربه نسل‌های پیشین رشد می‌کند. کودک و نوجوان امروز از نخستین سال‌های زندگی با صفحه نمایش، جست‌وجوی اینترنتی و ابزارهای هوشمند روبه‌رو است و بخش مهمی از یادگیری او در محیطی شکل می‌گیرد که اطلاعات فراوان و پاسخ‌های فوری در اختیارش قرار دارد. خانواده در این میان نقشی تعیین‌کننده دارد. گفت‌وگو درباره شیوه استفاده از فناوری، آموزش تشخیص منابع معتبر و تقویت روحیه پرسشگری می‌تواند رابطه نسل جدید با هوش مصنوعی را از مصرف‌کننده صرف به کاربر آگاه تبدیل کند. والدین نیز به جای تمرکز صرف بر مدت زمان استفاده از ابزارهای دیجیتال، باید درباره کیفیت استفاده، نوع محتوای دریافت‌شده و شیوه تصمیم‌گیری فرزندان گفت‌وگو کنند.

مدرسه نیز در برابر این تغییر، وظیفه‌ای فراتر از انتقال محفوظات بر عهده دارد. دانش‌آموزی که می‌تواند در چند لحظه پاسخ یک پرسش را از یک ابزار هوشمند دریافت کند، بیش از هر زمان دیگری به مهارت تحلیل، استدلال و بررسی منابع نیاز دارد. آموزش آینده باید فرصت بیشتری برای حل مسئله، گفت‌وگو، پژوهش، کار گروهی و ارزیابی اطلاعات فراهم کند. معلم نیز در این الگو بیش از گذشته نقش راهنما و هدایت‌کننده فرایند یادگیری را پیدا می‌کند. کلاس درس می‌تواند به محیطی تبدیل شود که دانش‌آموز در آن، درباره اعتبار پاسخ، مسیر رسیدن به آن و کاربردش در دنیای واقعی فکر می‌کند.

این تغییر در شیوه یادگیری، رابطه انسان با دانش را نیز دگرگون می‌کند. دسترسی آسان به پاسخ، ارزش حفظ کردن اطلاعات را کاهش می‌دهد و اهمیت فهم ارتباط میان اطلاعات را افزایش می‌دهد. کسی که تاریخ، اقتصاد، علوم یا ادبیات را فقط به صورت مجموعه‌ای از داده‌های پراکنده می‌شناسد، در برابر حجم عظیم اطلاعات مزیت محدودی خواهد داشت. توانایی ایجاد ارتباط میان داده‌ها، شناخت زمینه، تشخیص علت و معلول و رسیدن به نتیجه منطقی، سرمایه اصلی سواد در دوره جدید خواهد بود.

جامعه در کنار فرصت‌های آموزشی، با مسئله اعتبار اطلاعات نیز روبه‌رو است. تولید متن، تصویر و ویدئو با کمک هوش مصنوعی مرز میان محتوای واقعی و ساختگی را پیچیده‌تر کرده است. تصویری که در نگاه نخست کاملاً واقعی به نظر می‌رسد، ممکن است حاصل یک فرایند تولید ماشینی باشد و متنی که با لحنی دقیق و مطمئن نوشته شده، الزاماً از منبع معتبر برخوردار نباشد. سواد در این مرحله معنای عمیق‌تری پیدا می‌کند. شهروند آگاه باید بتواند منبع را بررسی کند، شواهد را کنار هم بگذارد، ادعاها را مقایسه کند و میان سرعت انتشار و اعتبار محتوا تفاوت قائل شود.

این مهارت برای فضای عمومی جامعه اهمیت ویژه‌ای دارد. شبکه‌های اجتماعی سرعت انتشار خبر و تحلیل را چند برابر کرده‌اند و هوش مصنوعی می‌تواند این سرعت را باز هم افزایش دهد. یک خبر ساختگی می‌تواند با تصویر، نمودار، متن و حتی ویدئویی باورپذیر همراه شود و در مدت کوتاهی به مخاطبان فراوان برسد. در این شرایط، توقف کوتاه پیش از بازنشر، بررسی منبع و مقایسه چند روایت از یک رویداد، بخشی از رفتار مسئولانه شهروندی محسوب می‌شود. سواد رسانه‌ای و سواد هوش مصنوعی در این نقطه به یکدیگر نزدیک می‌شوند و هر دو به انسان کمک می‌کنند میان اطلاعات فراوان، مسیر قابل اعتماد را پیدا کند.

اقتصاد نیز از این تغییر سهم بزرگی دارد. بسیاری از مشاغل در سال‌های آینده با ابزارهای هوشمند همراه خواهند شد و بخشی از وظایف تکراری به سامانه‌های خودکار سپرده می‌شود. در مقابل، مهارت‌هایی مانند خلاقیت، ارتباط مؤثر، حل مسئله، تحلیل داده، تصمیم‌گیری و توانایی کار با فناوری ارزش بیشتری پیدا می‌کنند. نیروی کاری که بتواند از ابزارهای هوشمند برای افزایش بهره‌وری استفاده کند، ظرفیت بیشتری برای خلق ارزش خواهد داشت. همین مسئله ضرورت بازآموزی و یادگیری مستمر را افزایش می‌دهد و مفهوم آموزش را از یک دوره محدود به فرایندی همیشگی تبدیل می‌کند.

تحول بازار کار همچنین مسئله عدالت اجتماعی را به میان می‌آورد. دسترسی برابر به اینترنت، ابزارهای مناسب و آموزش باکیفیت، شرط مهم بهره‌مندی گروه‌های مختلف جامعه از فرصت‌های هوش مصنوعی است. خانواده‌ای که امکان دسترسی مناسب به فناوری و آموزش دارد، فرصت بیشتری برای استفاده از ظرفیت‌های جدید خواهد داشت. سیاست‌گذاری عمومی باید این تفاوت‌ها را جدی بگیرد و توسعه زیرساخت، آموزش عمومی و دسترسی عادلانه به ابزارهای دیجیتال را در کنار توسعه فناوری دنبال کند. هوش مصنوعی زمانی به یک فرصت اجتماعی گسترده تبدیل می‌شود که دامنه بهره‌مندی از آن به گروه محدودی از جامعه محدود نماند.

ایران نیز در این تحول اجتماعی با فرصت‌های قابل توجهی روبه‌رو است. جمعیت جوان، ظرفیت دانشگاهی، جامعه گسترده متخصصان فناوری و حضور فعال مردم در فضای دیجیتال، زمینه مناسبی برای توسعه سواد هوش مصنوعی فراهم کرده است. مدارس، دانشگاه‌ها، رسانه‌ها، خانواده‌ها و نهادهای فرهنگی می‌توانند هر کدام بخشی از این مسئولیت را بر عهده بگیرند. آموزش عمومی در این حوزه باید از زبان تخصصی فاصله بگیرد و با مثال‌های ساده، کاربردهای روزمره و مسائل واقعی زندگی مردم پیوند بخورد.

رسانه‌ها در این میان جایگاه ویژه‌ای دارند. رسانه حرفه‌ای در عصر هوش مصنوعی تنها وظیفه انتقال خبر را بر عهده ندارد و می‌تواند به مرجع تشخیص و اعتبارسنجی اطلاعات نیز تبدیل شود. توضیح درباره منشأ تصاویر، بررسی ادعاهای منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی، معرفی شیوه‌های تشخیص محتوای ساختگی و آموزش مخاطبان درباره استفاده درست از ابزارهای هوشمند، بخشی از مسئولیت اجتماعی رسانه‌ها خواهد بود. اعتماد عمومی نیز در این فضا بیش از گذشته به دقت، شفافیت و کیفیت فرایند تولید محتوا وابسته می‌شود.

سواد در عصر هوش مصنوعی به معنای توانایی زیستن آگاهانه در جهانی است که ماشین‌ها بخش بزرگی از فرایند تولید و پردازش اطلاعات را انجام می‌دهند. انسان همچنان باید پرسش درست را مطرح کند، پاسخ را بفهمد، اعتبار آن را بسنجد و بر اساس مجموعه‌ای از شواهد تصمیم بگیرد. فناوری می‌تواند سرعت یادگیری و دسترسی به دانش را افزایش دهد، اما ارزش واقعی آن زمانی آشکار می‌شود که توانایی انسان برای اندیشیدن، انتخاب کردن و خلق کردن را تقویت کند. جامعه‌ای که این مهارت‌ها را جدی بگیرد، هوش مصنوعی را از یک ابزار شگفت‌انگیز به بخشی سازنده از زندگی اجتماعی تبدیل خواهد کرد و تعریف تازه‌ای از سواد را برای نسل آینده شکل خواهد داد.

نظر شما
    هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
تصاویر
صنایع غذایی گلها ایونا تی‌وی
محصولات غذایی هوفر
ستاره غرب آسیا
مرکز فرهنگی منتظر المهدی
بانک ملی
بازگشت به بالا
© کلیه حقوق این وب سایت برای پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز محفوظ است.
website designed by InTen DigitalMarketing Agency , developed by InTen